ทำให้คนตระกูลอวิ๋นและชาวบ้านที่เห็น ต่างพากันเบ้หน้า
หลังจากที่อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ขนของขึ้นเกวียนจนหมด ผู้เฒ่าอวิ๋นก็พาพวกเขากลับหมู่บ้านไหวซู่
ส่วนคนตระกูลอวิ๋นและคนที่ผู้ใหญ่บ้านพามาก็อยู่ที่นั่น ตรวจสอบบัญชีทำบัญชีทรัพย์สินติดประกาศขายร้านค้า นอกจากนี้ยังต้องนำโฉนดที่ดิน โฉนดร้านค้าพร้อมกับสัญญาค้ำประกันไปที่ศาลาว่าการอำเภอเพื่อโอนกรรมสิทธิ์ มีเรื่องต้องทำมากมาย
แตกต่างจากบ้านของเจียงต้าไห่ที่ถูกไล่ออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่ ที่หมู่บ้านไหวซู่เช้าตรู่วันนี้ บ้านของอวิ๋นโส่วกวงและเฉาโส่วเย่ากลับได้รับหีบสมบัติหลายหีบที่จางหลิงให้คนนำมาส่ง พร้อมกับเงินอีกสองร้อยตำลึง!
สองร้อยตำลึง! สร้างความอิจฉาตาร้อนให้กับชาวบ้านยิ่งนัก
ฝ่ายฉู่อี้ก็ไม่ได้บอกให้จางหลิงปิดบัง คนที่นำของขวัญมาส่งจึงพูดต่อหน้าชาวบ้านทุกคนว่าเป็นบ่าวไพร่จากจวนโหวมาส่งของขวัญให้กับสองครอบครัวนี้แทนท่านโหว
คนบ้านอวิ๋นโส่วกวงและบ้านเฉาโส่วเย่าต่างไม่กล้ารับ แต่คนที่นำของขวัญมาส่งก็วางของไว้แล้วจากไป
อวิ๋นโส่วกวงกับเฉาโส่วเย่าจึงรีบไปหาอวิ๋นโส่วจง เพราะในใจของพวกเขาครอบครัวของอวิ๋นโส่วจงได้กลายเป็นเสาหลักของพวกเขาไปแล้วโดยไม่รู้ตัว
หลังจากฟังคำพูดที่เต็มไปด้วยความไม่สบายใจของอวิ๋นโส่วกวงและเฉาโส่วเย่า อวิ๋นโส่วจงก็ยิ้มแ
