่วกวงก็ตื่นเต้น “ถ้าเช่นนั้นเรื่องของฉี่ชิ่งกับฉี่เสียงก็ถือว่าท่านโหวมีบุญคุณด้วย”
อวิ๋นโส่วจงพยักหน้า “ใช่ หากไม่มีท่านโหว นายอำเภอจะคลี่คลายคดีได้รวดเร็วเช่นนี้หรือ? หลักฐานในมือของฉี่เยว่อย่างมากก็ทำให้นายอำเภอปล่อยตัวฉี่ชิ่งกับฉี่เสียงเท่านั้น”
แน่นอนยังมีเรื่องราวซับซ้อนอีกมากมายที่ไม่สามารถบอกอวิ๋นโส่วกวงกับเฉาโส่วเย่าได้
อวิ๋นโส่วกวงและเฉาโส่วเย่าเองก็ไม่โง่เขลา เมื่อคืนที่ผ่านมานอนคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ ที่ครอบครัวของอวิ๋นโส่วจงยืนกรานจะไปที่ศาลาว่าการอำเภอคงเป็นเพราะพวกเขามั่นใจบางอย่าง
แล้วไหนจะศพที่ถูกทำลายใบหน้านั้น ไยจึงกลายเป็นเจียงเทียนเป่าไปได้ เรื่องนี้ต้องมีคนจัดฉาก ประกอบกับวันนั้นที่ฉี่เยว่ทิ้งโม่จู๋ไว้ในตำบล เมื่อนำเรื่องราวต่างๆ มาร้อยเรียงกันแล้วก็พอจะมองออก
กล่าวโดยสรุป จุดจบของเจียงเทียนเป่านั้น ก็นับว่าได้ล้างแค้นให้เหลียนเอ๋อร์แล้ว
เฉาโส่วเย่ากล่าว “เรื่องนี้ต้องขอบคุณท่านโหวและฉี่เยว่เป็นอย่างมาก”
อวิ๋นโส่วกวงยังกังวลใจ “ฉี่เยว่ก็ไม่ต้องพูดถึง เป็นหลานชายแท้ๆ ของเรา ในใจเราลึกๆ ก็รู้อยู่แล้ว แต่จะขอบคุณท่านโหวอย่างไรดี?”
อวิ๋นเจียวปลอบ “ท่านลุงใหญ่ ท่านอาสามไม่ต้องกังวลไปหรอกเจ้าค่ะ พวกคนสูงศักดิ์ชอบทำอะไรตามใจ พอใจก็มอบรางวัลเ
