ำจัดเขาเดี๋ยวนี้”
“จักรพรรดิ โปรดกำจัดชายคนนี้เสียเดี๋ยวนี้”
….
ยอดฝีมือขอบเขตตั้งต้นมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาเย็นชาและอาฆาต
สีหน้าของเย่อี้หานหม่นลง เขาแสดงอำนาจในฐานะผู้ปกครองออกมาและมองไปรอบ ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด “ข้ารับคำสั่งจากหัวหน้าให้พาเขาออกจากที่ราบสำราญอย่างปลอดภัย ทำไมพวกเจ้าถึงต้องมาขวางข้าด้วย ?”
“อะไรนะ ? หัวหน้างั้นรึ ? ”
สีหน้าของยอดฝีมือต่างก็เปลี่ยนไปเมื่อได้ยินแบบนั้น คำพูดนี้ราวกับมีเวทย์มนต์ที่ทำให้พวกเขาตะลึง “เขาบุกรุกเข้าเขตหวงห้าม แต่หัวหน้ากลับไม่ฆ่าเขารึ ? นะ นี่มันไม่มีเหตุผลเลย…”
“ชายคนนี้ร่วมมือกับลัทธิปิศาจชั้นฟ้า ลัทธิปิศาจชั้นฟ้าได้สร้างความเสียหายให้กับจักรวรรดิของเราอย่างมาก...”
ยอดฝีมือขอบเขตตั้งต้นหลายพคนพึมพำออกมาโดยที่จิตสังหารที่พวกเขาแผ่ออกมาไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย ถึงอย่างนั้นพวกเขากลับยอมรับความจริงเรื่องนี้
“หากเจ้าต้องการฆ่าข้าก็ไปหาข้าที่ที่ราบเมฆา แต่ยอดฝีมืออสงไขยนั้นอาจจะฆ่าข้าไม่ได้” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นอย่างใจเย็นโดยไม่เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย เมื่อกฎมิติของเขาขึ้นไปถึงขอบเขตตั้นต้นแล้ว ความมั่นใจเขาก็เพิ่มขึ้นไปด้วย ด้วยกฎมิติและกฎ
