ตาของนางยังคงจับจ้องไปที่หน้าตากของเจี้ยนเฉิน
จากนั้นหัวหน้าพิรุณก็ได้สะบัดมือเบา ๆ
เป็นธรรมดาที่จักรพรรดิเพลิงแดงจะเข้าใจว่าหัวหน้าพิรุณต้องการจะบอกอะไร นางกำลังบอกเขาว่าเขาหมดธุระที่นี่แล้วและกลับไปได้แล้ว
จักรพรรดิเพลิงแดงไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจต่อท่าทีที่หัวหน้าพิรุณแสดงออกมากับเขา เขาเก็บเตาเตาสวรรค์และป้องมือให้กับหัวหน้าพิรุณ ก่อนจะกลับออกมาจากที่ซึ่งนางบ่มเพาะ
เวลาต่านไปช้า ๆ ไม่นานมันก็ต่านมากว่าครึ่งเดือน
ระหว่างครึ่งเดือนที่ทำการดูดซับนี้ความเข้าใจกฎมิติของเจี้ยนเฉินนั้นได้ขึ้นมาถึงขอบเขตตั้งต้นอย่างเป็นทางการ
หลังจากที่ขึ้นมาถึงขอบเขตตั้งต้นได้แล้ว เขาก็ก้าวหน้าขึ้นมาถึงชั้นสวรรค์ที่ 2
หลังจากที่ขึ้นมาถึงชั้นสวรรค์ที่ 2 สุดท้ายเจี้ยนเฉินก็หยุดพัฒนา เขาพบว่าเขาไม่อาจจะดูดซับความเข้าใจกฎมิติได้อีกต่อไป
มันราวกับว่าวิญญาณของเขาอิ่มแล้วไม่อาจจะกินอะไรได้อีก หากเขาต้องการดูดซับไปมากกว่านี้เขาต้องทำให้วิญญาณของเขาแข็งแกร่งขึ้น
“ ทางลัดก็ยังเป็นแค่ทางลัด มันไม่อาจจะพึ่งพาได้เหมือนกับการทำความเข้าใจด้วยตัวเอง” เจี้ยนเฉินคิด เขารู้ว่าวิญญาณของเขานั้นแน่นอนว่าไม่ใช่แข็งแกร่งทัดเทียมกับยอดฝีมือ
