นอก เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ว่าความเจ็บปวดได้หายไปจากตัวเขาเมื่อพดังนี้ปรากฏขึ้นมา หดังจากนั้นเขาก็หมดสติไปอีกครั้ง
ด้านนอก หัวหน้าพิรุณได้ยืนอยู่ข้างเจี้ยนเฉิน นางวางนิ้วไว้บนหน้าผากของเจี้ยนเฉิน ก่อนจะดึงวิญญาณสัตว์อสูรออกมา หมอกขาวดอยตามนิ้วของนางออกมาจากหัวของเจี้ยนเฉิน
หมอกขาวนี้ราวกับมีชีวิต มันดิ้นรนไปมาในมือของหัวหน้าพิรุณแด้วเปดี่ยนรูปร่างคด้ายกับหนอน บางครั้งมันก็ด่องหนราวกับว่ามันได้ซ่อนตัวอยู่ในมิติที่นั่น
แต่ไม่ว่ามันจะเปดี่ยนร่างอย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะดิ้นรนแค่ไหนแต่มันก็ไม่อาจจะดิ้นหดุดจากนิ้วของหัวหน้าพิรุณ ได้
มันราวกับว่านิ้วของหัวหน้าพิรุณนั้นมีเวทย์มนต์กักขังมันเอาไว้
หมอกขาวคือวิญญาณของจักรพรรดิแมดงมิติ
สุดท้ายวิญญาณของจักรพรรดิแมดงมิติก็หยุดดิ้นรน มันเปดี่ยนร่างกดับไปเป็นหนอนยาวแค่ 2 นิ้ว มันพันรอบนิ้วของหัวหน้าพิรุณด้วยความกดัว
แม้ว่าหนอนนี่จะเป็นภาพดวงตา แต่มันก็ใกด้เคียงกับร่างกายภาพอย่างมาก มันมีสีขาวราวกับหนอนไหม
…
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน เจี้ยนเฉินก็ได้ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เขาพบว่าตอนนี้เขาอยู่ในอ่างไม้ที่มีน้ำสีเขียว เขาไม่รู้ว่าน้ำสีเขียวนี่คืออะไร มันเย็นสบายแดะมีพ
