ละต่อต้านผลของยานี้ได้ มันไม่ได้หมดสติไปในทันที ซึ่งเป็นปัญหาต่อเจี้ยนเฉินอย่างมาก
สุดท้ายเมื่อจักรพรรดิแมลงมิติเงียบไปเพราะผลของยา พลังวิญญาณของเจี้ยนเฉินเองก็หมดไปเช่นกัน จนทำให้เขาหมดสติไป
“วิญญาณของจักรพรรดิแมลงมิตินั้นแข็งแกร่ง ไม่นานมันจะกินพลังวิญญาณของข้าหมด” นี่คือความคิดสุดท้ายของเจี้ยนเฉิน ด้วยการที่พลังวิญญาณของเขาหมดไปและการที่วิญญาณเขาบาดเจ็บ แรงต้านทานที่มีต่อยานั้นก็ลดลงไปด้วยเช่นกัน
สุดท้ายเขาก็ไม่อาจจะทานทนได้และหมดสติไป เขาไม่อาจจะรับรู้ได้ถึงโลกภายนอก เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาตกอยู่ในกำมือของหัวหน้าพิรุณ
เย่อี้หานมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาอาฆาต การโจมตีจากลัทธิปิศาจชั้นฟ้าทำให้จักรวรรดินั้นเสียหายอย่างมาก พวกเขาต้องเสียพวกระดับสูงไปหลายคนและถึงกับมียอดฝีมือบรรพกาลด้วย เป็นธรรมดาที่เขาจะเกลียดลัทธิปิศาจชั้นฟ้าเข้ากระดูกดำ ดังนั้นเขาจึงแผ่แรงอาฆาตมากมายออกมาจากตัว
“หัวหน้าไม่ต้องกังวล ข้าจะจัดการกับเขาอย่างเหมาะสม เรามีหลาทางที่จะจัดการกับเชลยศึก” เย่อี้หานพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา ถึงเขาจะแค้นเคืองและหงุดหงิดมากแค่ไหนแต่ก็ไม่กล้าจะแสดงมันออกมาต่อหน้าหัวหน้าพิรุณ
เย่
