อี้หานมองไปที่เจี้ยนเฉิน หลังจากที่มองไปที่อีกฝ่ายสักพัก เขาก็มองออกว่าเจี้ยนเฉินสวมหน้ากาก เขาได้ถอดหน้ากากออกทันที
ทันทีที่ถอดหน้ากากออก พลังของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไป เขาได้แผ่พลังแบบเดิมออกมา
“หืม ? ” เย่อี้หานแปลกใจขึ้นมา เขาไม่ได้สนใจเจี้ยนเฉิน แต่กลับทำการศึกษาหน้ากากในมือ ในฐานะผู้ปกครองจักรวรรดิแล้ว เย่อี้หานนั้นรอบรู้อย่างมาก เขาบอกได้ว่าหน้ากากนี้โดดเด่นในทันที มันคือของที่ล้ำค่า
หลังจากนั้นเขาก็ส่งหน้ากากให้กับหัวหน้าพิรุณและพูดขึ้นมา “หัวหน้า หน้ากากนี้มันค่อนข้างพิเศษ”
หน้ากากลอยเข้าในมือของหัวหน้าพิรุณ หลังจากที่ตรวจสอบหน้ากากดูแล้ว นางก็พูดขึ้นมา “หน้ากากนี้พิเศษจริง ๆ มันสามารถปกปิดพลังของคนที่ใส่มันได้ แม้แต่ข้าก็ไม่อาจจะมองออกได้” หัวหน้าพิรุณหันกลับมาและมองไปที่เจี้ยนเฉินที่หมดสติอยู่ด้วยสายตาเย็นชาที่ซ่อนอยู่ภายในดวงตาที่พร่ามัวของนาง
นางแค่มองผ่าน ๆ แต่นั่นไม่ใช่เพราะนางสนใจเจี้ยนเฉิน อันที่จริงด้วยระดับการบ่มเพาะของเจี้ยนเฉินแล้ว เขาไม่ได้ต่างจากมดในสายตาของยอดฝีมือแบบนาง หากไม่ใช่เพราะหน้ากากที่โดดเด่นนี่ เขาคงไม่อาจจะได้รับความสนใจจากนางได้
แต่เมื่อหัวหน้าพ
