ิรุณเห็นใบหน้าของ เจี้ยนเฉิน สายตาอันเย็นชาของนางจู่ ๆ ก็หรี่ลง
“ทำไมถึงเป็นเจ้าไปได้ ? ” หัวหน้าพิรุณพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงนั้นอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความแปลกใจ เย่อี้หานสับสน เขาทำได้แค่มองไปที่เจี้ยนเฉินและตรวจสอบอีกฝ่าย เขาไม่กล้าจะเงยหน้าขึ้นมองด้วยซ้ำ ตอนนี้เขาสับสนอย่างมาก
คำพูดของหัวหน้าพิรุณทำให้เย่อี้หานคิดถึงหลาย ๆ อย่าง หัวหน้าพิรุณรู้จักชายคนนี้งั้นหรือ ?
แต่ถึงเขาจะสงสัยแต่เขาก็ไม่กล้าจะถามออกอะไรออกมา
“เจ้ากลับไปได้แล้ว” หัวหน้าพิรุณพูดขึ้น น้ำเสียงของนางกลับไปเย็นชาดังเดิม หลังจากนั้นนางก็ใช้มือข้างหนึ่งยกตัวเจี้ยนเฉินขึ้น ก่อนจะมุ่งหน้าเข้าไปในเขตหวงห้าม
โถงศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าลอยอยู่ในมิติส่วนหนึ่งของโลกเซียน
ที่ชั้นสูงสุดของโถงศักดิ์สิทธิ์ หัวหน้าผู้อาวุโส เซิ่งหมิง ได้ยืนอยู่เพียงลำพังในห้องลับที่มีค่ายกลอันซับซ้อนถูกสลักไว้ที่พื้น
เซิ่งหมิง ได้ใช้เหรียญผลึกขั้นสูงสุดเพื่อเปิดการทำงานของค่ายกล
ทันใดนั้นเองค่ายกลก็เปล่งแสงออกมาก่อนจะเกิดเป็นจอแสงอัดแน่นขึ้น ร่างอันพร่ามัวร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาภายในจอแสงนั่นก่อนที่สุดท้ายจะชัดเจนขึ้นมา
เขาคือผู้อาวุโสของลัทธิปิศาจชั้น
