การเอาตัวรอดในฐานะคนกลางต้องพึ่งโชคชะตา มิใช่ว่าทุกคนจะสามารถเอาตัวรอดได้อย่างราบรื่น คนส่วนใหญ่มักจะโดนลูกหลงจนต้องเจ็บตัว หากโชคร้าย ทำให้ทั้งสองฝ่ายไม่พอใจ สุดท้ายก็จะกลายเป็นหมาหัวเน่า ตายไปก็มีไม่น้อย
เวลานี้ กู่เหวินฮุยรู้สึกเช่นนั้น สายตาของฉู่อี้ที่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มนั้น จ้องมองมาที่เขา ราวกับมีหนามทิ่มแทงอยู่บนหลัง
จะเลือกฝ่ายไหนก็เลือกได้แค่ฝ่ายเดียวเท่านั้น เขาก็แค่เห็นแก่หน้าขุนนางใหญ่เบื้องหลัง จึงให้เกียรติหลงจู๊ผู้นั้นอยู่บ้าง อำนวยความสะดวกให้ในบางเรื่อง
ทว่า ฉู่อี้คือเจิ้นหย่วนโหว!
เรือเลือกได้เพียงลำเดียว หากเหยียบเรือสองแคม ซ้ายที ขวาที ระวังจะถูกฉีกออกเป็นสองท่อน ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้เขาจะอำนวยความสะดวกให้ภัตตาคารฝูอวิ้น แต่เสนาบดีกรมกลาโหมรู้หรือไม่เล่าว่าเขาเป็นใคร?
ประเด็นสำคัญคือ วันนี้คดีนี้ได้ลากภัตตาคารฝูอวิ้นเข้ามาเกี่ยวข้องแล้ว เรื่องบาดหมางนี้ถือว่าผูกปมแล้ว ถึงแม้เขาจะใจดีไม่ทำอะไรหลงจู๊ของภัตตาคารฝูอวิ้น แต่คนที่อยู่เบื้องหลังภัตตาคารฝูอวิ้นคงจะผูกใจเจ็บเขาอยู่ดี
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ฉู่อี้ซึ่งเป็นถึงท่านโหว คนที่น่าพึ่งพาและน่าเชื่อถือก็อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว กู่เหวินฮุยที่สับสนวุ่นวายใจ คิดอย่างถี่ถ้วนแล้วก็ตัดสินใจแน่วแน่
เขาก้มคารวะ