ด้วยเสียงตบที่คมชัด จุนกงปลิวไปอีกครั้ง ใบหน้าของเขาก็กลายเป็นโชกเลือดและไม่สามารถแยกแยะลักษณะใบหน้าของเขาได้อีกต่อไป
ดวงตาข้างหนึ่งของเขาถูกทำลายและจมูกของเขาก็หายไปแทนที่ด้วยก้อนเนื้อขนาดเท่ากำปั้นอยู่ที่ตรงกลางใบหน้าของเขา ปากของเขาถูกบดขยี้เช่นกันโดยแยกไม่ออกจากส่วนที่เหลือของใบหน้า
ถ้าผีมีอยู่จริงในโลกนี้ ในตอนนี้จุนกงก็ดูเหมือนจะเป็นหนึ่งในนั้น เขาดูน่ากลัวและคนที่ขี้ขลาดจะถูกปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็นจากความหวาดกลัว หากพวกเขาได้เห็นเขา
เขาทนทุกข์มากเกินไป เขากลายเป็นกระสอบทรายให้กับเจี้ยนเฉิน
“มู่เอ๋อ จุนกงเป็นฝ่ายผิด แต่อย่างน้อยเขาก็ยังคงเป็นศิษย์พี่ของเจ้า เจ้าจะทนดูเขาถูกทำร้ายแบบนี้หรือ ? ” เหลียนฉีถามมู่เอ๋ออย่างลับ ๆ ความทุกข์ทรมานของจุนกงทำให้เขาโกรธมาก ใบหน้าของเขายิ่งมืดครึ้มลงไปอีก
เขาต้องการช่วยจุนกงและสอนบทเรียนอันดุร้ายให้เจี้ยนเฉินเป็นอย่างมาก แต่เขารู้สึกหวาดกลัวเมื่อนึกถึงเชื้อสายนักรบวิญญาณที่อยู่เบื้องหลังเจี้ยนเฉิน
แม้ว่าเขาจะเป็นขั้นบรรพกาล แต่เชื้อสายนักรบวิญญาณก็ยังมีอำนาจมากพอที่จะสร้างความหวาดกลัวภายในตัวเขาได้
