นี่เป็นเพราะลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ไม่สามารถหยุดเชื้อสายนักรบวิญญาณได้แม้จะมีบรรพชนวายุที่มีพลังมากกว่าเขา
ในตอนนี้เขาทำได้เพียงฝากความหวังไว้ที่ซ่างกวนมู่เอ๋อโดยหวังว่านางจะอ้อนวอนขอความเมตตาเพราะเห็นแก่ศิษย์พี่ของนาง
“เขาไม่ใช่ศิษย์พี่ของข้าอีกต่อไป เขาร้องขอสิ่งนี้เอง ดังนั้นท่านจึงไม่สามารถตำหนิใครได้” ซ่างกวนมู่เอ๋อกล่าวอย่างเย็นชาโดยไม่แสดงความเคารพต่อเหลียนฉี
นางเริ่มสงสัยแล้วว่ายามอมเมานั้นมาจากเหลียนฉีหรือไม่
“มู่เอ๋อ หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป จุนกงอาจจะถูกทำร้ายถึงตาย ตอนนี้วิญญาณของเขาได้รับบาดเจ็บแล้ว เขาอยู่ได้อีกไม่นานนัก” กู่นาพูดกับซ่างกวนมู่เอ๋อเช่นกัน โดยพื้นฐานแล้วนางเฝ้าดูจุนกงเติบโตขึ้น ควบคู่ไปกับการที่เขาเป็นศิษย์ของคู่ชีวิตนาง นางจึงไม่อยากเห็นจุนกงต้องทนทุกข์ทรมานเช่นกัน
“ชีวิตของจุนกงไม่เกี่ยวข้องกับข้าเลย ถ้าไม่ใช่เพราะข้อเท็จจริงที่ว่าที่นี่คือลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ ข้าคงจะเอาชีวิตเขาไปแล้ว สำหรับเรื่องที่เขาทำกับข้าก่อนหน้านี้” ดวงตาของซ่างกวนมู่เอ๋อเย็นชามาก พวกมันเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างรุนแรง
