เภอ แล้วโค้งคำนับ “ใต้เท้า ข้าน้อยขอฟ้องร้องเจียงต้าไห่ สมคบคิดกับหวังกุ้ย ซื้อตัวหวังเหล่าจิ่วใส่ร้ายอวิ๋นฉี่ชิ่งและอวิ๋นฉี่เสียงขอรับ”
“นอกจากนี้ ข้าน้อยขอให้ใต้เท้าสั่งให้เจ้าหน้าที่ชันสูตรตรวจสอบศพต่อหน้าทุกคน เพื่อให้ชาวบ้านได้สบายใจด้วยขอรับ” สิ้นคำพูดของอวิ๋นฉี่เยว่ นอกจากคนในครอบครัวของเขาแล้ว ทุกคนต่างตกตะลึง
แน่นอนว่าอวิ๋นโส่วกวงและภรรยาดีใจมากแล้วที่ลูกชายทั้งสองคนปลอดภัย ส่วนเฉาโส่วเย่ากับเฉาซื่อก็ไม่คิดว่าอวิ๋นฉี่เยว่จะทำเรื่องใหญ่โตเช่นนี้
พวกเขาเข้าใจความรู้สึกของอวิ๋นฉี่เยว่เป็นอย่างดี แต่นายอำเภอคือขุนนางที่มีอำนาจ การที่อวิ๋นฉี่เยว่ทำเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรกับการหาเรื่องใส่ตัว เมื่อครู่หวังกุ้ยก็แค่พูดจาไม่เข้าหูนายอำเภอยังถูกตบปากจนเละ
“ฉี่เยว่…”
“ฉี่เยว่ ใต้เท้าย่อมมีแผนการจัดการอยู่แล้ว พวกเราเชื่อมั่นในตัวใต้เท้า!”
“ใต้เท้าขอรับ เด็กคนนี้ไม่ได้ตั้งใจล่วงเกินท่าน ท่านเป็นคนใจกว้าง อย่าได้ถือสาหาความกับเขาเลยขอรับ…”
คนบ้านใหญ่และบ้านสามต่างพากันคุกเข่าลง อ้อนวอนขอความเมตตาจากกู่เหวินฮุย ส่วนผู้เฒ่าอวิ๋นเองก็ร้อนใจจนแทบจะยืนไม่อยู่ แต่เขากลับไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่น้อย เพราะกลัวว่าหากพูดอะไรผิดไปจะต้องลงเอยแบบหวังกุ้ย
ต่างจากบ้านใหญ่และบ้านสาม ตรงที
