น้าที่ประจำหน่วยที่ถูกเรียกชื่อรีบตอบ “เป็นความจริงขอรับ!” เมื่อวานมีคนเห็นเหตุการณ์มากมาย แล้วยังมีหมอก่วงเป็นพยาน เขาไม่โง่ถึงขนาดจะพูดโกหก
กู่เหวินฮุยถามเจ้าหน้าที่ประจำหน่วยทุกคน คำตอบคือเป็นความจริง จากนั้นกู่เหวินฮุยก็ถามหัวหน้าหวังว่า “ใครเป็นคนพบศพของหวังเหล่าจิ่ว?”
หัวหน้าหวังรีบตอบ “ข้าน้อยเป็นคนพบเองขอรับ เขาเป็นญาติห่างๆ ของข้าน้อย ไม่มีภรรยา และบิดามารดา ปกติข้าน้อยก็คอยดูแลเขา เช้านี้ข้าน้อยไปหาเขาที่บ้าน ก็พบว่าเขาสิ้นใจอยู่บนเตียงแล้ว”
“เมื่อวานหลังจากที่เขากินอาหารที่ร้านเม่าไช่เสร็จ เขาก็กลับบ้าน ไม่ได้ไปที่อื่นอีก การตายของเขาต้องเกี่ยวข้องกับร้านเม่าไช่อย่างแน่นอน ขอท่านนายอำเภอผู้ผดุงความยุติธรรม โปรดให้ความเป็นธรรมแก่ญาติผู้น่าสงสารของข้าน้อยด้วยเถิด!” พูดจบหัวหน้าหวังก็แสร้งบีบน้ำตาออกมาสองสามหยด
นายอำเภอไม่ได้พาผู้ช่วยมาด้วย ไม่ใช่เพราะเขาไม่รอบคอบ แต่เป็นเพราะท่านโหวพูดเพียงแค่ว่าคนของข้าถูกกลั่นแกล้ง เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมด้วย
แต่อวิ๋นฉี่เยว่กลับช่วยจดบันทึกทั้งหมด พอเห็นว่านายอำเภอไม่ได้ถามหัวหน้าหวังต่อ เขาก็ให้เจ้าหน้าที่นำบันทึกที่เขาเขียนขึ้น ซึ่งก็คือคำให้การของทุกคนไปมอบให้นายอำเภอ
กู่เหวินฮุยเห็นดังนั้น ก
