ผู้จัดการภัตตาคารฝูอวิ้นที่แฝงตัวอยู่ในฝูงชนเห็นท่าไม่ดี จึงรีบส่งสัญญาณมือให้เจียงต้าไห่กับหัวหน้าหวัง จากนั้นก็หันหลังกลับแล้วหายลับไปกับฝูงชน
หัวหน้าหวังกับเจียงต้าไห่เห็นสัญญาณมือ แม้จะไม่พอใจนักแต่ก็รู้ดีว่าทำได้เพียงเท่านี้ หากยังขืนปล่อยให้ชาวบ้านดื้อด้านต่อไป เรื่องวันนี้คงจบไม่สวยเป็นแน่
ฮึ อยากไปศาลาว่าการอำเภอหรือ? ก็ไปสิ พอเข้าคุกไปสักสองสามวัน นอกจากจะต้องยอมบอกสูตรลับแล้วยังต้องจ่ายเงินอีกไม่น้อย มิเช่นนั้นก็อย่าได้หวังว่าจะออกมาได้!
เพียงแต่เรื่องนี้มีภัตตาคารฝูอวิ้นเข้ามายุ่งเกี่ยว โดยไปติดสินบนศาลาว่าการอำเภอ ผลประโยชน์ที่ควรจะได้ก็ต้องลดน้อยลงไปมาก ไม่ว่าจะเป็นเจียงต้าไห่หรือหัวหน้าหวัง ต่างก็ไม่มีใครเต็มใจ
ทั้งสองสบตากัน ยังคงต้องการจะสะสางเรื่องนี้ให้เรียบร้อยที่หน่วยรักษาความสงบท้องถิ่น แน่นอนว่าต้องลองอีกสักครั้ง หากไม่ได้ผลจริงๆ ค่อยไปที่ศาลาว่าการอำเภอ
เจียงต้าไห่รีบดึงอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์กับเถาซื่อไปคุยกันข้างๆ แล้วขอร้องให้ทั้งสองคนไปรอที่บ้านพักในตำบลก่อน เดิมทีเถาซื่อไม่เต็มใจ แต่ทนการร้องขอของเจียงต้าไห่ไม่ไหว ในที่สุดนางจึงยอมกลับไปที่บ้านพักในตำบลกับอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์
จากนั้นหัวหน้าหวังก็ไม่วางท่าทีข่มขู่อีกเพราะเขาดูออกแล้วว่าบิดามารดาแท้ๆ ของสอ
