็นแม้กระทั่งป้ายหยกของเจิ้นหย่วนโหวแล้ว หากเขาเงยหน้าขึ้นมองท่านโหวตรงๆ ถือเป็นการล่วงเกิน หากอีกฝ่ายเอาเรื่อง เขาคงไม่ใช่แค่ถูกปลดออกจากตำแหน่งเป็นแน่
“ผู้มีพระคุณของข้าถูกกลั่นแกล้ง เจ้าพาคนของเจ้าไปตำบลไป๋อวิ๋นกับข้าเดี๋ยวนี้!” ฉู่อี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงโอหัง ไม่เปิดโอกาสให้ขัดขืน
กู่เหวินฮุยเหงื่อเย็นแตกพลั่ก แต่คนตรงหน้านี้ ต่อให้เขามีสิบหัวก็ไม่กล้าขัดขืน ได้ยินมาว่าตอนนี้กำลังเป็นที่โปรดปรานยิ่งนัก!
ได้แต่หวังว่าเรื่องที่ให้เขาไปจัดการ คงไม่ใช่การรังแกบุรุษฉุดคร่าสตรี หากเป็นเช่นนั้น เมื่อไปถึงก็จับตัวทุกคนไว้ก่อน จากนั้นค่อยว่ากันอีกที หลังจากสืบสวนเรื่องราวให้กระจ่างแล้วค่อยตัดสินใจ
“ขอรับ ท่านโหว โปรดรอสักครู่ ข้าน้อยจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้!”
ฉู่อี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งหยอกเย้า “ดี ทำงานรวดเร็วถูกใจข้ายิ่งนัก จางหลิง ให้รางวัล!”
“ขอรับ ท่านโหว!” จางหลิงโยนถุงเงินให้กับกู่เหวินฮุยต่อหน้าฉู่อี้
กู่เหวินฮุยไหนเลยจะกล้าไม่รับ แต่ในใจกลับขมขื่น บรรดาผู้สูงศักดิ์ต่างก็คิดว่าขุนนางอย่างพวกเขาเป็นทาสรับใช้ในบ้านงั้นหรือ
ฉู่อี้ข่มขู่ “เจ้าตามมาเร็วๆ ล่ะ อย่าได้ช้าเชียว!”
กู่เหวินฮุยรีบตอบรับทันที “ขอรับ!”
ฉู่อี้ปล่อยม่านรถม้าลง จางหลิงกระโดดขึ้นไปบนรถม้า สะบัดแส้ แล้วควบม้าออก
