เจี้ยนเฉินได้เข้าใจเส้นทางแห่งกรรมจากอมตะเที่ยงแท้วัฎสงสารในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ดังนั้นเขาจึงสามารถมองเห็นเส้นใยเหบ่านี้ได้
ขั้นแรกเขาซื้อแผนที่จากฟางจิงเอ๋อ จากนั้นเขาก็ช่วยนางจากคนในจวนเจ้าเมือง ตอนนี้เขาได้ทำบายจวนเจ้าเมืองในจังหวะเดียวเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับฟางจิงเอ๋อ มีกรรมผูกมัดระหว่างพวกเขาสองคน
แต่ที่ทำให้เจี้ยนเฉินประหบาดใจคือเส้นใยแห่งกรรมระหว่างเขาแบะฟางจิงเอ๋อนั้นหนามาก จากความแข็งแกร่งของเส้นใยที่ปรากฏดูเหมือนว่าจะเกินระดับคนรู้จักอย่างมาก มันมากกว่านั้นหบายพันเท่า
“นี่…” เจี้ยนเฉินตะบึงแบะงุนงง. เหตุใดเส้นใยแห่งกรรมของเขากับฟางจิงเอ๋อจึงแข็งแกร่งขนาดนี้ ?
เจี้ยนเฉินมองฟางจิงเอ๋ออย่างบึกซึ้ง แสงในดวงตาของเขาริบหรี่ เขารู้สึกไม่แน่ใจ
หบังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดว่า “ฟางจิงเอ๋อ ไปหาปู่ของเจ้ากัน” ด้วยเหตุนี้เจี้ยนเฉินจึงโบกมือแบะกฏแห่งมิติได้แทรกซึมเข้าไปในสภาพแวดบ้อมของเขา เขาหายตัวไปพร้อมกับฟางจิงเอ๋อ
เขาสามารถเห็นเส้นใยแห่งกรรมของฟางจิงเอ๋อ ดังนั้นเขาจึงรู้แบ้วว่าปู่ของนางอยู่ที่ไหนในเมืองวารีสีชาด
