ลานๆ เหล่านี้ ไยถึงไม่รู้จักทำให้เขาสบายใจบ้าง!
ต้าไห่นี่สิ เป็นลูกเขยที่ดีจริงๆ รู้หนักรู้เบา รู้จักเห็นใจญาติฝ่ายภรรยา ต้าไห่คนนี้เห็นเขาเป็นพ่อแท้ๆ เห็นหลานชายสองคนนี้เป็นหลานแท้ๆ แล้วยังมีเจ้าห้าอีกคนที่ทำให้เขาสบายใจได้ ตั้งใจร่ำเรียนหาความรู้ ไม่เคยออกมาสร้างเรื่องวุ่นวายให้เขาปวดหัว
เขารู้ดีว่าหากกิจการขายเม่าไช่ทำกำไรได้ต้องมีคนคิดไม่ซื่อ และก็นี่ไงเล่าเขาก็เดาถูกมิใช่หรือ แต่ความหวังดีของเขากลับไม่มีใครเห็นค่า!
อวิ๋นฉี่เยว่มองผู้เฒ่าอวิ๋นแล้วพูดเสียงดังว่า “ร้านเม่าไช่ของพวกเราดำเนินกิจการด้วยความซื่อสัตย์สุจริต ย่อมอยู่ได้อย่างสง่าผ่าเผย พี่ใหญ่พี่รองก็ไม่ได้ทำเรื่องผิดกหมายบ้านเมืองหรือเรื่องเลวร้ายอะไร หากมีเรื่องอะไร เหตุใดถึงไม่เปิดประตูคุยกันให้ชัดเจนต่อหน้าพ่อแม่พี่น้องและชาวบ้านทั้งหลายเล่า!”
อวิ๋นฉี่ชิ่งและอวิ๋นฉี่เสียงที่ถูกมัดมือไว้ก็พูดอย่างไม่ยอมแพ้ “ใช่แล้ว ฉี่เยว่พูดถูก พวกเราทำการค้าด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่ได้หวาดกลัวอะไรทั้งสิ้น และไม่มีอะไรต้องปิดบัง ต่อให้ต้องติดคุก พวกเราก็ยังยืดอกเดินอย่างสง่าผ่าเผย!”
อวิ๋นโส่วกวงและภรรยารู้ดีว่าเรื่องนี้พวกเขาถูกใส่ร้าย เหตุผลที่ถูกใส่ร้ายพวกเขาก็รู้ดี แต่ตอนนี้พวกเขาไม่มีหนทางแก้ไข หรื
