แล้ว ในบรรดาตัวยาเสริมสามสิบสองชนิด มีถึงสิบสองชนิดที่เป็นสมบัติล้ำค่าของสวรรค์และดิน บนทวีปนี้ สมบัติล้ำค่าเพียงชิ้นเดียวก็ทำให้ผู้แข็งแกร่งมากมายจ้องมอง แต่ละชิ้นล้วนซ่อนอยู่ลึกลับ คนธรรมดาไม่มีทางรู้ร่องรอย
แต่ในสายตาของหลี่ลี่ตำรายานี้ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ อย่างน้อยในบรรดาตัวยาเสริมสามสิบสองชนิดนี้ เขามีส่วนใหญ่อยู่แล้ว ลานหอมของสำนักหมิงเยว่เป็นหนึ่งในสี่ลานใหญ่แห่งยุคราชวงศ์เหลียงสมบัติล้ำค่าเหล่านี้ต้องมีอยู่บ้าง แม้ไม่มี ก็น่าจะแลกเปลี่ยนกับหอยาของสำนักได้ ในยามคับขัน แม้ต้องเสียเปรียบบ้างก็ยังช่วยได้
จดจำยาที่ขาดไว้ในใจแน่นหนาหลี่ลี่ตั้งจิต วิญญาณกลับคืนร่าง
“หลี่ลี่พี่ชาย ไม่ชอบเหมยแล้วหรือ? ทำไมกลับมาแล้วไม่มาหาเหมยเลย?”
หลี่ลี่เพิ่งลืมตาก็เห็นหลิวเหมยเอ๋อร์นั่งอยู่ข้างเตียงด้วยท่าทางงอน ๆ
“เหมยน้อยที่ดี พี่ชายมีธุระ พอลืมตาก็กำลังจะไปหาเจ้าแล้ว”
หลี่ลี่หัวเราะเบา ๆ ยื่นมือจับมือเล็ก ๆ ของ หลิวเหมยเอ๋อร์
“หลี่ลี่พี่ชายแย่จัง ชัด ๆ ว่าโกหกข้า เจ้าชอบโกหกคนเสมอ”
หลิวเหมยเอ๋อร์เบ้ปากน้อย ๆ พูดด้วยสีหน้าไม่เชื่อ
“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!หลี่ลี่พี่ชายไม่มีทางโกหกเหมย”
หลี่ลี่รีบพูดทันที
“จริงหรือ?”
หลิวเหมยเอ๋อร์เบิกตากว้างมองหน้าหลี่ลี่
“จริง…จริงสิ” ในชั่วขณะนั้นหลี่ลี่นึกถึงสุ่ยชิงเยิน นึกถึงหนิงเสวียเอ๋อร์ ในใจรู้สึกไม่มั่นใจ
“ดีล่ะ งั้นบอกข้าสิ เจ้ากับท่านพ่อปิดบังอ
