ห็นดังนั้นก็จะไปด้วย ชั่วพริบตาเดียวก็มีคนมากมายมุ่งหน้าไปที่ตำบล
รถม้าของตระกูลอวิ๋นเร็วกว่า ไม่นานก็ตามรถขังทัน เมื่อเห็นลูกชายทั้งสองถูกขังอยู่ในรถขัง ดวงตาของอวิ๋นโส่วกวงก็แดงก่ำ ส่วนจ้าวซื่อนั้นร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือด
ตอนที่หัวหน้าหวังพาลูกน้องมาจับกุม ฉี่ชิ่งกับฉี่เสียงต่างก็บอกว่าจ้าวซื่อกับเฉาหลานเอ๋อร์เป็นแค่ลูกจ้าง ร้านเป็นของพวกเขาสองพี่น้อง อีกทั้งหัวหน้าหวังเองก็มีจุดประสงค์อื่น จึงไม่อยากทำให้เรื่องยุ่งยาก ดังนั้นเขาจึงไม่ได้แตะต้องเฉาหลานเอ๋อร์กับจ้าวซื่อ จับกุมแค่ฉี่ชิ่งกับฉี่เสียง
“ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านอย่ากังวลไปเลย พวกข้าไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้ พวกข้าไม่กลัวขอรับ!”
“ใช่แล้ว เม่าไช่ของพวกข้าไม่มีปัญหา เมื่อวานชาวบ้านหลายคนก็กินไป ไม่เห็นเป็นอะไรเลย แถมท่านหมอก่วงจากร้านยาหงฝูถังยังตรวจดูชีพจรให้แล้ว บอกว่าคนที่กินเม่าไช่ของพวกเราไปไม่ได้โดนพิษแต่อย่างใด”
เจ้าหน้าที่รักษาความสงบคนหนึ่งพูดขึ้นว่า “เหอะ ถึงจะไม่มีพิษแล้วยังไง การตายของคนหาใช่เรื่องเล็กไม่”
เจ้าหน้าที่อีกคนพูดเสริม “ใช่แล้ว เกี่ยวข้องกับพวกเจ้าหรือไม่ พาตัวไปที่หน่วยรักษาความสงบท้องถิ่น ไต่สวนกันก็รู้เรื่องเองแหละ”
“จะอย่างไรเสียเขาก็กินของในร้านพวกเจ้าเข้าไปแล้วก็ตาย พวกเจ้าไม่มีทางเอาตัวรอ
