ามหานทีต้องโกรธยิ่งกว่าเดิม
“เจี้ยนเฉิน แม้ว่าเจ้าจะหนีไปสุดโลกแต่เจ้าก็ไม่อาจจะหนีจากข้าได้” ผู้อาวุโสภูผามหานทีคำรามออกมาด้วยความโกรธ เขาเริ่มหมดความอดทนหลังจากที่ไล่ล่ามากว่าครึ่งปี
ยิ่งใช้เวลานานเท่าไหร่ มันก็ยิ่งแย่สำหรับเขาเท่านั้น เมื่อผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ รู้ข่าวนี้ ความพยายามทั้งหมดของเขาจะสูญเปล่า
“อีกสองวันจนกว่าเราจะถึงที่ราบประกายดาว “
ยานอวกาศลำเล็กพุ่งผ่านมิติภายนอกด้วยความเร็วสูงสุดที่มันทำได้
เจี้ยนเฉินมองไปยังแผนภูมิดาวและเริ่มโล่งอกขึ้นมา เมื่อพวกเขาไปถึงที่ราบประกายดาว พวกเขาก็สามารถออกจากที่นั่นด้วยค่ายกลเคลื่อนย้าย จากนั้นแม้แต่อัครสูงสุดก็ไม่อาจจะตามเขาทัน
ค่ายกลเคลื่อนย้ายนั้นเร็วกว่าขั้นอัครสูงสุดแทบทั้งหมด
เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าตัวเองโชคดีอยู่ตลอดเพราะตำแหน่งที่เขากลับมายังโลกเซียนผ่านรอยแตกมิตินั้นจะไม่มั่นคงแต่เขาได้กลับมายังที่ที่สภาพแวดล้อมปกติทั้ง ๆ ที่อาจจะกลับมายังเขตหวงห้ามของมิติได้
เขตหวงห้ามของมิตินั้นมีราชันสัตว์อสูรอวกาศพำนักอยู่ แม้แต่ขั้นอัครสูงสุดหลายคนก็ไม่กล้าพอจะเข้าไปที่นั่น แต่นั่นไม่ใช่โชคที่ดีที่สุดกับการที่เขากลับมายังโลกเซียนจากรอยแตกมิติ
