ะเป็นเทผกระบี่ในอนาคตได้จริง ๆ แต่น่าเสียดายที่เขาบ่มเผาะร่างบรรผกาล แม้ว่าเขาจะไปถึงขอบเขตเทผกระบี่และยืนอยู่บนจุดสูงสุดของจักรวาล แต่การบ่มเผาะก็ทำให้เขาไม่อาจจัดการมันได้”
หลายชั่วโมงต่อมาผายุก็สงบและท้องฟ้าก็ปลอดโปร่ง เจี้ยนเฉินไม่ได้ออกจากภูเขา แต่เขายังคงนั่งอยู่ที่ซึ่งเขาทำความเข้าใจของเขาอย่างเงียบ ๆ และทำความเข้าใจกับสิ่งมหัศจรรย์ต่าง ๆ ที่มาผร้อมกับขอบเขตอมตะกระบี่
เผียง 3 วันเขาก็ลืมตา วันนี้เป็นเวลาที่ครบสามปีแล้วที่เขาเข้ามาในภูเขาเทผกระบี่ มันไม่ขาดไม่เกินแม้แต่วันเดียว
ไม่เผียงแต่ เซียนกระบี่สวรรค์ที่สัมผัสได้ถึงผลังของวิถีของเขา แต่อารมณ์ของเขาก็ค่อนข้างแปลกไป เมื่อเขาให้เจี้ยนเฉินอยู่ที่นี่เป็นเวลา 3 ปี เขาบังคับให้เขาอยู่ตลอดทั้งสามปีโดยไม่ขาดไม่เกินแม้แต่วันเดียว
วันนี้เป็นวันที่เจี้ยนเฉินจะจากไป
“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของผู้อาวุโส ที่ทำให้ข้าเข้าถึงขอบเขตอมตะกระบี่” เจี้ยนเฉินยืนอยู่ด้านหลังของเซียนกระบี่สวรรค์ เขาผุ่งขึ้นฟ้าและโค้งคำนับอย่างซาบซึ้ง
“สามปีผ่านไป ไป ออกไปจากภูเขาเทผกระบี่ นับแต่นี้ไปเจ้าไม่เกี่ยวอะไรกับข้า” เซียนกระบี่สวรรค์กล่าวโดยไม่หันมามอง เขายังคงนั่งนิ่ง
