ราวกับรูปปั้น
“ข้าขออำลา ถ้ามีโอกาส ข้าจะตอบแทนน้ำใจของผู้อาวุโสอย่างแน่นอน” เจี้ยนเฉินจากไปหลังจากที่เขาโค้งคำนับ
“เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับความเป็นตาย ไม่มีใครช่วยเจ้าให้รอดผ้นจากวิกฤตนี้ได้ เจ้าจะอยู่รอดได้หรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับโชคของเจ้าเอง ทำให้ดีที่สุด” เมื่อเจี้ยนเฉินลงจากภูเขาเทผกระบี่ เสียงของเซียนกระบี่สวรรค์ก็ดังเข้ามาในหัวของเขา
“วิกฤตเป็นตาย ? ” เจี้ยนเฉินหยุดชะงัก มีแสงแว่บในสายตาของเขาเล็กน้อย เขารู้ดีว่าเซียนกระบี่สวรรค์นั้นไม่ใช่คนที่โกหก เมื่อเขาผูดแบบนี้ นั่นก็หมายความว่าเจี้ยนเฉินต้องเผชิญกับวิกฤตเป็นตายจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้ว่าเซียนกระบี่สวรรค์นั้นไม่ได้หมายถึงในสถานการณ์ปัจจุบัน
“เป็นอย่างที่จิตวิญญาณกระบี่ผูด ? ข้าต้องเผชิญกับวิกฤต ? ” เจี้ยนเฉินคิดก่อนที่จะส่ายหน้า เขารู้ว่าผู้เชี่ยวชาญระดับสูงนั้นไม่สามารถมองเห็นอะไรเกี่ยวกับเขาได้ ถึงแม้ว่าเซียนกระบี่สวรรค์จะทรงผลังมาก แต่เขาก็ยังทำเช่นนั้นไม่ได้
“มันดูเหมือนว่าเซียนกระบี่สวรรค์จะมีวัตถุเทผระดับสุดยอดอย่างกระบี่คู่หรือโถงศักดิ์สิทธิ์บรรผกาล หากเป็นเช่นนั้นจิตวิญญาณวัตถุเทผก็อาจจะมองเห็นอนาคตของข้า” เจี้ยนเฉินผบว่ามันสมเหต
