กับมังกรและอสรพิษ
ในเวลานี้ สายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้าพร้อมกับแสงวาบอย่างเจิดจ้า อย่างไรก็ตามสายฟ้าก็เหมือนกับวาบผ่านศีรษะของเจี้ยนเฉิน ในกรณีนี้เขาเข้าใจทันทีว่า ‘อมตะ ‘คืออะไรสำหรับเขา
เขายืนขึ้นทันใด เขาจ้องมองท้องฟ้าท่ามกลางพายุและชี้ไปที่มัน เขาตะโกนว่า” ‘อมตะ’ ของข้าคือโลกและโลกก็คือจักรวาลที่ไม่มีสิ้นสุด มันมีทุกอย่างและไร้ขอบเขต”
“เส้นทางของข้าสามารถกักขังได้ทุกสิ่ง สามารกลืนกินจักรวาล สามารทำให้ทุกสิ่งสยบแทบเท้าของข้าจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางของข้า….”
“จากวันนี้เป็นต้นไป ข้าจะเป็นอมตะกระบี่ อมตะที่เป็นดั่งกระบี่….”
เสียงของเจี้ยนเฉินเป็นเหมือนกับเสียงแรกของจักรวาล มันมีพลังลึกลับลอยฟ่องออกไปทั่วท้องฟ้า
ตูม !
สายฟ้าตกลงมา แต่กระแสไฟฟ้ารวมตัวกันที่ปลายนิ้วของเจี้ยนเฉิน มันสะบัดและกระจายไปมา อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมา กระแสไฟฟ้าบนปลายนิ้วของเจี้ยนเฉินกลายเป็นเกลียวของปราณกระบี่ที่สดใส
ในเวลาเดียวกันพายุก็หายไปอย่างเงียบ ๆ โดยไม่รู้ว่าฝนที่ตกมาจากท้องฟ้าไม่ใช่แค่ฝนอีกต่อไป มันกลายเป็นเกลียวของปราณกระบี่ที่แหลมคม
ปราณกระบี่ถูกควบแน่นหนาและท้องฟ้าทั้งหมดทลาย มันเกิดการระเบิดอย่างต่อเนื่องไม่
