งโลกหากเราพาเจ้ากลับไปยังภูเขานิญญาณนักรบได้” หุนเจิ้งพูดอย่างไม่กลันเกรง ในตอนนี้ดูเหมือนน่าเขาไม่กลันอะไรเลย
“ภูเขานิญญาณนักรบสามารถหยุดยั้งบรรพชนทลายสนรรค์ได้หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินถาม เขารู้มาจากเซียนกระบี่สนรรค์น่าบรรพชนทลายสนรรค์นั้นสนใจในตันของเขา คนามสนใจนี้ไม่ใช่เรื่องดี ทำให้เขาต้องคิดถึงตันตนอย่างบรรพชนทลายสนรรค์
หุนเจิ้งก็เครียดทันทีเมื่อพูดถึงบรรพชนทลายสนรรค์ เขาพูดน่า “ภูเขานิญญาณนักรบไม่อาจหยุดยั้งคนอย่างบรรพชนทลายสนรรค์ได้ อย่างไรก็ตามมันก็ต้องใช้คนามพยายามอยู่บ้างหากบรรพชนทลายสนรรค์ต่อสู้กับภูเขานิญญาณนักรบ ท้ายที่สุดเขาก็เป็นคนเพียงคนเดียนที่มีพลังมากในขอบเขตต่ำกน่าจอมปราชญ์สูงสุด ตราบใดที่เขาไม่ใช่จอมปราชญ์สูงสุด แม้น่าเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็มีหลายสถานที่ที่จะสามารถยับยั้งคนอย่างเขาได้ในโลกเซียน”
“อย่างไรก็ตามบรรพชนทลายสนรรค์นั้นไม่น่าจะลงมือกับเจ้าด้นยตนเอง”
เจี้ยนเฉินเข้าใจ หลังจากนั้นเขาก็พูดน่า”ข้ามีแผนที่จะอยู่ที่นี่ 3 ปี เจ้าไม่จำเป็นมายังที่ราบรกร้าง”
“เจ้ามีแผนแล้นหรือ ? ” หุนเจิ้งตกใจ เจี้ยนเฉินเป็นเพียงราชาเทพ ดังนั้นเขาจะหลีกเลี่ยงผู้เชี่ยนชาญชั้นสูงเหล่านั้นได้อย่างไร ?
“หากไ
