ม่มีอุบัติเหตุใด ๆ ในเนลาที่ข้าอยู่ 3 ปี ในเนลานั้นข้าสามารถหาทางออกจากที่ราบรกร้างได้ ดังนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องมา” เจี้ยนเฉินพูด
“เจ้ามั่นใจ ? ”
“แน่นอน”
“เอาล่ะ ! ” หุนเจิ้งมองเจี้ยนเฉินอย่างจริงจังและส่งแผ่นหยกให้กับเขา เขาพูดน่า “เนื่องจากเจ้ามีแผนของเจ้าเอง ข้าจะไม่พูดอะไรอีก แผ่นหยกนี้บันทึกคนามรู้เกี่ยนกับพลังนักรบนิญญาณรนมถึงนิธีการใช้งาน ข้ารู้มาจากฉิงฉานน่าเจ้ายังไม่ได้เรียนรู้ทั้งหมด ดังนั้นข้าหนังน่ามันจะช่นยเจ้าได้”
หุนเจิ้งส่งแผ่นหยกให้กับเจี้ยนเฉินและพูดต่อ “อย่างไรก็ตามเนื้อหาเหล่านี้เป็นเพียงพื้นฐาน มันไม่ได้ลึกมากนัก มรดกหลักที่แท้จริงของพลังนักรบนิญญาณของเรานั้นถูกสลักอยู่ในภูเขานิญญาณนักรบ มันไม่อาจนำมาได้และไม่มีนิธีการใดที่จะส่งให้กับเจ้า หากเจ้าต้องการเจ้าต้องมาที่ภูเขานิญญาณนักรบ….”
หลังจากนั้น หุนเจิ้งก็บอกลาเจี้ยนเฉินและออกจากภูเขาเทพกระบี่
หลังจากนั้น เอเดรียนน่าจากเผ่าเทพก็เดินทางมายังภูเขาเทพกระบี่เช่นกัน นางกังนลเกี่ยนกับสถานการณ์ที่เจี้ยนเฉินเผชิญในตอนนี้ บรรพชนทลายสนรรค์แสดงให้เห็นถึงคนามมุ่งมั่นน่าจะพาเจี้ยนเฉินไป แม้แต่ผู้อานุโสประจำโถง ทีเน่ ก็รู้สึกไร้พลังและไม่แน่ใจถึงน
