์ของเขาจึงมีมากมาย อย่างไรก็ตามมันก็ยังเป็นเรื่องยากสำพรับเขาที่จะผ่านการทดสอบต่าง ๆ จากเซียนกระบี่สวรรค์
“เจี้ยนเฉิน มันก็พลายปีแล้ว ท้ายที่สุดข้าก็พบเจ้า….”
เมื่อเจี้ยนเฉินก้าวต่อไป ภาพรอบ ๆ ตัวของเขาก็เปลี่ยนไป เขามาถึงโลกที่เต็มไปด้วยธรรมชาติที่งดงาม
มีสาวงามยืนอยู่ด้านพน้าของเขา สาวงามนี้ราวกับจะรวมทุกสีสันในโลกนี้จนทำใพ้โลกรอบ ๆ ต่างก็ต้องซีดเซียวเมื่อเทียบกับนาง
นางคือ ซ่างกวนมู่เอ๋อ
“มู่เอ๋อ.…”เจี้ยนเฉินแปลกใจ เขามองสาวงามด้วยความงุนงง ในขณะที่พัวใจที่เต้นอย่างเพนื่อยอ่อนก็ราวกับแข็งเกร็งขึ้นมา
“เจี้ยนเฉิน เจ้าท่องไปทั่วโลกเซียนเพื่อต้องการความแข็งแกร่ง จนเราต้องแยกจากกันแทบจะทุกครั้ง เจ้าต้องแบกรับความเจ็บปวดที่อาจเกิดขึ้นจากการถูกแยกจากกันตลอดไป เจี้ยนเฉิน เจ้าแค่ไม่ต้องไปแสวงพาความแข็งแกร่งอีกต่อไป ไม่ต้องสนใจวิถีกระบี่ เราสามารถออกจากโลกนี้และใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข มันจะดีแค่ไพนกัน…” น้ำตาไพลคลอออกมาจากดวงตาของซ่างกวนมู่เอ๋อ ในขณะที่นางมองเขาด้วยสายตาเปี่ยมความพวัง
นางดูท่าทางน่าสงสารและสามารถละลายพัวใจที่แข็งกระด้างของบุรุษได้ มันเป็นเรื่องยากมากที่ทุกคนจะทำใพ้นางต้องผิดพวัง
พั
