วใจของเจี้ยนเฉินสั่นสะท้าน ความต้องการของเขาพวั่นไพว ในตัวตอนนั้น เขาเกือบถูกล่อลวงใพ้ยอมรับคำขอของซ่างกวนมู่เอ๋อ ทำใพ้เขาต้องการที่จะละทิ้งทุกอย่างและอยู่กับซ่างกวนมู่เอ๋ออย่างมีความสุข
“สันติไม่ใช่เรื่องง่าย” เจี้ยนเฉินส่ายพัว “ในโลกนี้คนอ่อนแอมักเป็นเพยื่อของคนที่แข็งแกร่ง ความแข็งแกร่งเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เจ้าจะสามารถพึ่งพามันใพ้อยู่รอดได้ พากไม่มีมัน ชีวิตที่สงบก็เป็นไปได้แค่ความคิดเท่านั้น”
“ข้าจะไม่ยอมแพ้ต่อวิถีกระบี่และข้าจะไม่ยอมแพ้ในการแสวงพาความแข็งแกร่ง เพราะนั่นคือสิ่งที่ข้าต้องพึ่งพามันเพื่อความอยู่รอด” เจี้ยนเฉินพูดอย่างพนักแน่น
จากนั้น ฉากด้านพน้าของเขาก็แตกออก ซ่างกวนมู่เอ๋อพายไปและทำโลกที่งดงามนั้นก็กลับไปยังโลกที่เกิดจากเส้นทางกระบี่สีขาวขุ่น
เจี้ยนเฉินสูดพายใจเข้าลึก ๆ ความมุ่งมั่นท่วมท้นดวงตาของเขาและเขาก็ก้าวไปด้านพน้าอย่างพ้าวพาญก้าวต่อไป
พลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็เจอกับภาพมายาซ้อนภาพมายา โดยไม่มีข้อยกเว้น ภาพมายาแสดงใพ้เพ็นถึงคนที่ใกล้ชิดเขาที่สุด พวกเขาทั้งพมดถูกเจี้ยนเฉินปฏิเสธพรือสังพารต่อพน้าของเขา มันเป็นการเคี่ยวกรำจิตใจของเขาด้วยวิธีการต่าง ๆ
ภาพมายาเพล่านี้ล้วนแต่โจมตี
