ชอบดูแลความปลอดภัยขั้นพื้นฐานในแคว้นต้าเยี่ย
ผู้นำเรียกว่าหัวหน้าหน่วย ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ เรียกว่าเจ้าหน้าที่รักษาความสงบ
อวิ๋นฉี่เยว่ส่งสายตาให้โม่จู๋อย่างรู้กัน โม่จู๋จึงก้าวไปข้างหน้า คว้าแขนของชายฉกรรจ์สองคนที่ยืนขวางอวิ๋นฉี่เสียงและอวิ๋นฉี่ชิ่งแล้วบิดอย่างแรง เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นสองครั้ง แขนของชายฉกรรจ์ทั้งสองก็ถูกโม่จู๋บิดจนหลุด
เหตุการณ์พลิกผันนี้ทำให้ทุกคนเบิกตากว้าง โม่จู๋เป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุสิบสี่สิบห้าปี ดูผอมบาง แต่เขากลับสามารถบิดแขนของชายฉกรรจ์สองคนจนหลุดได้ด้วยท่าทางที่ดูสบายๆ ช่างเหลือเชื่อนัก
แต่ฉี่ชิ่งและฉี่เสียงกลับดูสงบนิ่ง เพราะทั้งสองคนรู้ดีว่าโม่จู๋และโม่ซ่านล้วนมีวรยุทธ์
“พี่ใหญ่ พี่รอง ไม่ต้องไปตามหน่วยรักษาความสงบท้องถิ่นแล้ว คาดว่าอีกเดี๋ยวพวกเขาก็คงจะมา พวกท่านไปเชิญหมอจากร้านยาหงฝูถังมาเถิด”
ฟังจากน้ำเสียงของชายผู้นี้แล้ว พวกเขากับหน่วยรักษาความสงบท้องถิ่นต้องมีความเกี่ยวข้องกันเป็นแน่?
อวิ๋นฉี่ชิ่งและอวิ๋นฉี่เสียงรับคำ แล้วรีบวิ่งออกไปเชิญหมอ ครั้งนี้ไม่มีใครกล้าออกไปขวางพวกเขาแม้แต่คนเดียว
บุรุษร่างใหญ่ที่เป็นหัวนำกลุ่มมองอวิ๋นฉี่เยว่ด้วยแววตาหวาดระแวง แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความอาฆาต
ยังไม่ทันที่อวิ๋นฉี่ชิ่งและอวิ๋นฉี่เสียงจะเชิญหมอกลับมา… ก็มีหน่วยรักษา
