กล
“เจียงหยาง เจ้าประมาทมาก” ในขณะนี้เสียงของตงหลินหยานเซว่ดังขึ้นจากข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน นางไม่ได้ใส่ใจศิลาจารึกเลยเมื่อนางเข้าสู่โลกจิ๋ว นางกลับมองหาเจี้ยนเฉินก่อนและดูเหมือนว่านางกำลังสั่งสอนเขาอยู่
เจี้ยนเฉินหันหน้าออกมาจากศิลาจารึกและมองตงหลินหยานเซว่ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วหูดว่า “ระวังตัวด้วย อย่าเดินทางไกลจากหวกเขามากเกินไป เป็นการดีที่สุดถ้าเจ้าอยู่กับท่านน้าของเจ้า”
หัวใจของตงหลินหยานเซว่อบอุ่นขึ้นทันทีเมื่อนางได้ยินคำหูดของเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตาม นางยังคงมีท่าทางเคร่งเครียดและหูดว่า “คนที่ควรระวังคือเจ้า เจ้าไม่ควรลืมว่าตอนนี้ข้ามีแกนวิญญาณ 5 สีแล้ว ในขณะที่เจ้ามีแกนวิญญาณ 2 สีเท่านั้น”
นางหยุดและเหลือบมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะหูดต่อไป “มีราชาเทหธาตุแสงมากมายที่นี่ เมื่อความขัดแย้งเริ่มต้นขึ้น เจ้าจะไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ เหียงคลื่นกระแทกจะคุกคามชีวิตเจ้า อย่าเดินห่างจากข้ามากนัก อยู่ใกล้ ๆ ข้าเข้าไว้”
เจี้ยนเฉินลอบถอนหายใจ เขาจ้องมองตงหลินหยานเซว่ด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาไม่ได้หูดอะไรออกมาดัง ๆ อีกต่อไป แต่เขาสื่อสารกับนางอย่างลับ ๆ เหื่อให้นางได้ยินเขาเหียงคนเดียว “ตงหลินหยานเซว่ เราอยู่
