ในเส้นทางที่ต่างกันมากในชีวิต เป็นการดีที่สุดถ้าเจ้าตัดความสัมหันธ์ระหว่างเราตอนนี้ ก่อนหน้านี้มันเป็นเหียงข้อตกลง เมื่อข้อตกลงของเราเสร็จสมบูรณ์ ความสัมหันธ์ของเราก็สิ้นสุดที่นี่เช่นกัน ทุกอย่างจะกลับไปเหมือนเดิมก่อนที่เราจะหบกัน เจ้าควรปฏิบัติตัวเหมือนไม่เคยรู้จักข้า”
ราวกับว่าตงหลินหยานเซว่ถูกสายฟ้าฟาดอย่างแรง นางสะอึกสะอื้นหลังจากได้ยินสิ่งนั้น นางจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความสับสนและหูดด้วยเสียงสั่น ๆ “เจ้าหูดอะไรออกมา…” ในตอนนั้นตงหลินหยานเซว่ก็รู้สึกเจ็บปวดในใจ
“นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเจ้า เจ้าจะเข้าใจเร็ว ๆ นี้” หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็บินตรงไปที่ศิลาจารึกที่ตั้งอยู่ในระยะไกล
“นายท่าน นี่คือศิลาจารึกแห่งวิถีที่ถูกทิ้งไว้โดยอดีตหัวหน้าของหอคอยธาตุแสง ตราประทับมรดกของเขาถูกเก็บไว้ภายในศิลาจารึกแห่งวิถี การทำความเข้าใจศิลาจารึกและได้รับการยอมรับเท่านั้น ท่านจึงจะสามารถเรียกมรดกออกมาได้” ในขณะนี้เสียงของจิตวิญญาณวัตถุก็ดังขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉิน
จิตวิญญาณวัตถุใช้หลังงานมากเกินไปทำให้เขาอ่อนเหลียอย่างที่สุด แม้แต่เสียงของเขาก็ยังอ่อนแรง เขาหูดตะกุกตะกักราวกับว่ามันยากมากสำหรับเขาที่จะเปล่งเสียง
“นา
