ไปไม่ได้ที่ฉิงยี่หยวนจะมีความเร็วแบบเดียวกัน ผลก็คือฉิงยี่หยวนต้องใช้เวลามากกว่าเจี้ยนเฉิน แม้ว่าจะใช้วิธีเดียวกันในการทำความเข้าใจก็ตาม
เจี้ยนเฉินยื่นมือออกไปพร้อมกับที่ฉิงยี่หยวน ที่นั่งอยู่บนแท่นหยกชะตาได้มีพลังที่มองไม่เห็นห่อหุ้มตัวไว้ ก่อนที่นางจะลอยขึ้นช้า ๆ ออกจากแท่นหยกแห่งชะตาไป
แท่นหยกแห่งชะตาได้ลอยไปตกอยู่ในมือของเจี้ยนเฉิน
ฉิงยี่หยวนไม่อาจจะรับรู้อะไรได้เลย เพราะเจี้ยนเฉินได้ยกนางขึ้นด้วยพลังของหอคอยอนัตตา ภายใต้การควบคุมของเจี้ยนเฉิน นางจึงไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ออกจากชั้น 9 พร้อมกับหยกชะตาและกลับมายังที่ชั้น 1 ที่เฮยหยาอยู่ แค่คิด เขาก็ควบคุมหอคอยอนัตตาและวางแท่นหยกชะตาไว้ใต้ร่างของเฮยหยาได้
ทันใดนั้นแสงอันพร่ามัวจากแท่นหยกชะตาก็ได้ห่อหุ้มตัวเฮยหยาเอาไว้
หลังจากที่วางแท่นหยกชะตาไว้ที่นั่น เจี้ยนเฉินก็รับรู้ได้ว่าพลังของเฮยหยาเพิ่มขึ้นเร็วกว่าเดิมหลายเท่า ชัดเจนแล้วว่าหยกชะตานี้ช่วยในการทะลวงผ่านของเฮยหยาอย่างมาก
“ข้าหวังว่าเจ้าจะขึ้นไปถึงขอบเขตบรรพกาลได้ก่อนที่ข้าจะออกจากที่นี่” เจี้ยนเฉินคิด เพื่อให้เฮยหยาทะลวงผ่านขึ้นไปยังขอบเขตบรรพกาล