ให้เร็วที่สุด เจี้ยนเฉินใช้ทุกอย่างที่เขาคิดออก เขาถึงกับใช้สมบัติอย่างหยกชะตากับ เฮยหยาโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
เขาทุ่มเททุกอย่างให้กับเฮยหยา
เจี้ยนเฉินไม่ได้เสียเวลาไปเปล่า ๆ เช่นกัน เขาได้ใช้เวลาที่เหลือสั้น ๆ ในการบ่มเพาะเช่นกัน
“ข้าเข้าใจกฎแห่งความแข็งแกร่ง, กฎของมิติและกฎของการทำลายล้างจนถึงขั้นราชาเทพตอนที่ข้าอยู่ในถ้ำใต้ดิน ที่เหลืออยู่คือกฎแห่งการสร้างสรรค์, กฎแห่งไฟ, กฎแห่งการกัดกร่อน, กฎแห่งคำสาป ข้าได้เข้าใจกฎแห่งคำสาปจนถึงขั้นเหนือเทพช่วงกลางแล้ว ตอนนี้ข้าเกือบขึ้นถึงขั้นราชาเทพแล้ว….”
“ข้าต้องทำความเข้าใจกฎทั้งเจ็ดจนถึงระดับราชาเทพให้เร็วที่สุด พวกมันจะมีบทบาทโดยตรงว่าข้าจะออกจากที่ราบรกร้างหรือไม่ก็ตาม…”
“แม้ว่าข้าจะไม่อาจรักษาหอคอยอนัตตาไว้ได้ แต่ข้าจะเป็นคนที่ส่งมันให้กับพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง ข้าไม่อาจจะให้คนอื่นใช้ประโยชน์จากข้าได้….”
เจี้ยนเฉินหลับตาลง กฎที่เป็นของพลังแห่งคำสาปได้ห่อหุ้มรอบตัวเขา
มิติที่จิตวิญญาณวัตถุพำนักอยู่รายล้อมไปด้วยหมอกขาว มันไม่มีร่างสวรรค์ ดังนั้นเขาจึงไม่อาจจะรับรู้ได้ถึงการไหลของเวลาได้ จู่ ๆ พลังอันแข็งแกร่งอันหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมา ม
