คำสาปแล้ว ข้าไม่ได้มีพลังมากพอที่จะให้พลังกับเจ้าเป็นครั้งที่สอง ว่าเจ้าจะเข้ามายังโลกมหาพิสุทธิ์ด้วยวิธีการบางอย่างได้แต่ข้าก็คงมีพลังเพียงพอที่จำนำเจ้ามาที่นี่ได้ครั้งเดียวเพราะโถงศักดิ์สิทธิ์โบราณนั้นไม่ใช่ที่ภายในโลกมหาพิสุทธิ์”
“พลังนี้ใช้ได้ก็ตอนที่เจ้าเก็บรวบรวมแก่นเลือดครบ 10 หยด…”
“คำสาปของเซียนผสานเต๋าได้สยบข้าไว้มานาน ข้าไม่อาจจะคงสติได้นานนัก ข้าต้องกลับไปหลับใหลต่อ ที่เหลือคงต้องฝากเจ้าด้วย…”
จิตวิญญาณวัตถุเตือนเจี้ยนเฉินในหลาย ๆ เรื่อง หลังจากที่พูดจบร่างที่อัดแน่นขึ้นมาด้วยแสงสีฟ้าก็สลายไปพร้อมกับสายลม
เจี้ยนเฉินถูกส่งกลับไปที่ชั้นแรกของโถงศักดิ์สิทธิ์โบราณโดยจิตวิญญาณวัตถุ มันคือจุดแรกที่เขาเดินเข้ามา วิธีการใช้ตราประทับตอนนี้อยู่ในหัวของเขาแล้ว
โถงโบราณตกอยู่ในความเงียบ มีแค่เจี้ยนเฉินที่ยืนอยู่ในห้องโถงแห่งนี้พร้อมกับตงหลินหยานเซว่ที่หมดสติในอ้อมแขนของเขา
“นายท่าน เรายังไม่ฟื้นตัวจากการหลอมรวม เราต้องกลับไปหลับต่ออีกสักพัก” เสียงของจิตวิญญาณกระบี่ดังขึ้นมาในหัวของเจี้ยนเฉิน หลังจากนั้นเขาก็รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าจิตวิญญาณกระบี่ได้หลับใหลไป
ตอนนั้นเจี้ยนเฉินรู้สึก
