มาก่อนว่าจะมีที่แบบนี้ซ่อนอยู่ในโลกดวงจันทร์และดวงดาว” เจี้ยนเฉินมองไปยังโถงศักดิ์สิทธิ์ด้วยความสับสน หลังจากที่คิดได้สักพักเขาก็ถามขึ้นมา “ตงหลินหยานเซว่ ด้วยฐานะของเจ้าในโถงเซียนธาตุแสงแล้ว เจ้าเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับโถงศักดิ์สิทธิ์ทองแดงนี้หรือไม่ ?”
เขาไม่ได้รับคำตอบใด ๆ กลับมา ตอนที่เขาก้มหน้าเขาก็พบว่าตงหลินหยานเซว่นั้นหลับตาอยู่ นางสลบไปนานแล้ว
เจี้ยนเฉินเงยหน้าขึ้นมองโถงศักดิ์สิทธิ์ทองแดงตรงหน้า ก่อนจะมองไปที่หมอกซึ่งไหลวนอยู่ด้านหลัง เขาขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย
หากเขากลับไปทางเดิม เขาอาจจะหลงอยู่ในหมอกเพราะเขาไม่อาจจะรับรู้ทิศทางได้ เขาคงหาทางออกจากที่นี่ไม่ได้
ผลลัพธ์ก็คือเขาคงได้แต่ต้องเดินหน้าเพียงอย่างเดียว
เมื่อตัดสินใจแล้ว เจี้ยนเฉินก็อุ้มตงหลินหยานเซว่ที่หมดสติเดินหน้าเข้าไปยังโถงศักดิ์สิทธิ์ทองแดง
ตอนที่เขาขึ้นบันไดและมาถึงตรงหน้าประตูที่สูงหลายร้อยเมตร จู่ ๆ มันก็ส่งเสียงครืนดังขึ้นและค่อย ๆ เปิดออกช้า ๆ
ทันใดนั้นพลังงานก็แผ่ออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับสายลมอันสดชื่น
เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะหลับตาลงและจมดิ่งไปกับพลังงานที่แผ่ออกมา ภายใต้พลังงานที่แผ่ออกมานี้เขารู้สึกราวก
