ับว่าเขาได้รับรู้มันอยู่นาน มันราวกับว่าเวลานับไม่ถ้วนผ่านไปในพริบตา
สักพักเมื่อเขาลืมตาขึ้นมาและมองผ่านช่องว่างประตู สายตาเขาก็เบิกกว้างขึ้นมา
โถงศักดิ์สิทธิ์ทองแดงแห่งนี้ที่ไม่รู้ว่ามีตัวตนมานานแค่ไหนกลับเปิดประตูออกเอง เขารับรู้ได้ว่าเขาไม่ได้มาที่นี่โดยบังเอิญ เจ้าของโถงศักดิ์สิทธิ์ทองแดงแห่งนี้ทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
เจี้ยนเฉินยืนอยู่ที่หน้าประตู หลังจากที่ลังเลได้สักพัก เขาก็เลือกที่จะก้าวเข้าไป
ตูม !
ประตูปิดตัวลงหลังจากที่เขาเดินเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ทองแดงแล้ว
เจี้ยนเฉินอุ้มตงหลินหยานเซว่และยืนนิ่ง เขายังคงใจเย็นและพูดกับห้องที่ว่างเปล่า “ผู้อาวุโส โปรดแสดงตัวด้วย ทำไมถึงได้นำข้ามาที่นี่ ? ”
เมื่อพูดจบ แสงสีครามก็อัดแน่นตรงหน้าเขาก่อตัวเป็นร่างชายแก่
เขาคือภาพลวงตาที่อัดแน่นขึ้นมาจากแสง เขาไม่ได้มีกายเนื้อ
ใจของเจี้ยนเฉินเต้นรัวเมื่อชายแก่ปรากฏตัวขึ้น เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าจิตวิญญาณกระบี่ที่หลับใหลอยู่ค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาช้า ๆ
