ตี เขาทั้งโหดร้ายและไร้ปราณี เขาฆ่าเหล่าราชาเทพธาตุแสงด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
เขาไม่ได้หยุดเลยแม้แต่น้อยและทำการไล่ล่าราชาเทพธาตุแสงที่เหลือต่อ
ในเวลาเดียวกันในมิติที่สงบห่างออกไปหลายล้านกิโลเมตรบนภูเขาลูกหนึ่ง จู่ ๆ มิติที่นั่นก็สั่นไหว เจี้ยนเฉินได้ปรากฏตัวขึ้นที่นั่นพร้อมกับตงหลินหยานเซว่ที่ยังหมดสติอยู่
หลังจากที่ใช้เคลื่อนย้ายระยะสั้นมาหลายครั้ง เจี้ยนเฉินก็ได้เดินทางออกมาห่างจากจุดที่เขาสู้กับฉิงฉันได้พอสมควร เขามองออกไปและประคองตงหลินหยานเซว่เอาไว้ มันราวกับว่าเขาเห็นได้ว่าฉิงฉันอยู่ที่ไหน ประกายตาของเขาสั่นไหวขึ้นมาและหลังจากที่ลังเลไปสักพักเขาก็ไม่ได้อยู่ที่เดิมอีกต่อไป เขายังคงบินหนีต่อไป
“อืม…” – ตอนนั้นก็มีเสียงร้องที่ดูเจ็บปวดดังขึ้นมาในอ้อมแขนของเจี้ยนเฉิน ตงหลินหยานเซว่ได้รู้สึกตัวขึ้นมาช้า ๆ นางลืมตาขึ้นอย่างอ่อนแรงและตอนที่นางเห็นใบหน้าของเจี้ยนเฉิน นางก็สับสนขึ้นมาทันที
เจี้ยนเฉินค่อย ๆ ลดความเร็วลงและรักษความเร็วระดับเซียนตู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่มีแกนวิญญาณหนึ่งสีเอาไว้ เขาได้บินข้ามเขามาและลงไปที่พื้นโดยอุ้มตงหลินหยานเซว่เอาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะถามขึ้นมาว่า “
