ตงหลินหยานเซว่มาใกล้ตัวด้วยมือข้างหนึ่งและหันหลังให้กับฉิงฉันเพื่อปกป้องตงหลินหยานเซว่ ในเวลาเดียวกัน มือเขาก็ยื่นมือขวาของเขาออกไปด้านหลัง ทันใดนั้นกฎแห่งกระบี่อันแหลบคมก็ถูกใช้ออกมา มันได้ไปรวมตัวกันที่ปลายนิ้วของเจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะมีปราณกระบี่ถูกยิงออกไป
ปราณกระบี่นี้เหมือนจะมีขนาดเท่ากับนิ้วมือแต่มันกลับทรงพลังอย่างมาก ตอนที่พุ่งอากาศมันได้เกิดเสียงตัดสายลมที่น่าขนลุกขึ้นมา มิติรอบ ๆ ต่างก็บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง มันเกิดรอยแตกของมิติขึ้นมาที่นั่น
ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ได้โอกาสสู้เมื่อตงหลินหยานเซว่สลบไป และเหล่าราชาเทพธาตุแสงต่างก็พากันหนีไป !
ปราณกระบี่ที่แหลมคมปะทะเข้ากับลำแสงที่มีพลังวิญญาณนักรบก่อนจะเกิดการระเบิดออก ตอนที่กฎที่แตกต่างกันปะทะกัน มันต่างก็ทำลายกันและเกิดคลื่นพลังแผ่ไปโดยรอบ
การโจมตีของพวกเขานั้นน่ากลัวเกินกว่าระดับราชาเทพ พื้นดินแตกออก มิติบิดเบี้ยว พื้นที่ส่วนนั้นแทบจะทรุดตัวลงไป
เจี้ยนเฉินใช้ร่างกายของตัวเองเป็นโล่เพื่อปกป้องตงหลินหยานเซว่ที่หมดสติไป ภายใต้การโคจรพลังบรรพกาล เขาก็ได้ใช้การป้องกันจนถึงขีดสุด มันราวกับว่าเท้าของเขาฝังรากไปกับพื้น เขายื
