นอยู่อย่างมั่นคงภายใต้คลื่นพลังที่กระจายออกมา เขาไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย
ในอีกด้าน ฉิงฉันที่ลอยอยู่บนอากาศกลับเหมือนมีโล่พลังที่มองไม่เห็นขึ้นมาตรงหน้าเขาและกันคลื่นพลังงานที่ระเบิดออกมาไม่ให้เข้าใกล้เขา
ตอนนั้นสายตาเขากลับเป็นประกายขึ้นมา เขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกตะลึง, แปลกใจและเหลือเชื่อ เขาอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา “กฎแห่งกระบี่ ! ”
ฉิงฉันพบว่าเจี้ยนเฉินด้อยกว่าเขาอย่างมาก เจี้ยนเฉินเหมือนกับมีแกนวิญญาณหนึ่งสี ดังนั้นฉิงฉันจึงไม่ได้คิดใส่ใจอีกฝ่าย
แต่เมื่อเจี้ยนเฉินซึ่งแน่ชัดแล้วว่าเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงในสายตาของฉิงฉัน กลับแสดงพลังจากกฎแห่งกระบี่ได้ ฉิงฉันก็เริ่มสนใจอีกฝ่ายขึ้นมา
ตาของฉิงฉันเป็นประกายและมองมาที่เจี้ยนเฉิน แสงในตาเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
เจี้ยนเฉินเองก็หันกลับมาช้า ๆ มองไปที่ฉิงฉันอย่างใจเย็น
แต่ไม่นานเขาก็รู้สึกแปลกใจนิด ๆ เขาพบว่าสายตาของฉิงฉันแปลกไป มันทำให้เขาสับสนเล็กน้อย
เขาไมได้รับรู้ถึงความอาฆาตจากสายตาของฉิงฉันเลยแม้แต่น้อย กลับกันแล้ว เขาเห็นความดีใจและตื่นเต้นจากสายตาอีกฝ่ายที่เปลี่ยนอารมณ์ไปมาอย่างรวดเร็ว
“การรับรู้วิญญาณก่อนหน้านี้มาจากเจ้ารึ ? ”
