หัวใจพวกเขา พวกเขาไม่กล้าที่จะห่วงเรื่องการปกป้องเซียนผู้ถูกเลือกอีกต่อไป
ผลก็คือราชาเทพธาตุแสงเองก็ทำเหมือนกับราชาเทพธาตุแสงของกลุ่มเซียะเก่อ พวกเขาต่างก็พากันทิ้งตงหลินหยานเซว่และเจี้ยนเฉิน แล้วกระจายตัวกันหนี
ในเสี้ยวพริบตาผู้พิทักษ์ทั้งแปดคนรอบตัวเจี้ยนเฉินและตงหลินหยานเซว่ก็หายตัวไป มีแค่เจี้ยนเฉินและตงหลินหยานเซว่ที่ยังคงอยู่ที่นั่น
สีหน้าของตงหลินหยานเซว่บิดเบี้ยวไป นางหน้าซีดและมองไปรอบ ๆ เพื่อหาตัวผู้พิทักษ์ที่หายตัวไปแล้ว นางรู้สึกหมดหนทางในใจ
เจี้ยนเฉินมองดูผู้พิทักษ์ทั้งแปดคนที่หนีไปด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว หลังจากนั้นเขาก็ได้ไปตรงหน้าตงหลินหยานเซว่ และตะโกนออกมา “เราอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้ ไปกันเถอะ ! ” เขารับรู้ได้ว่าฉิงฉันเข้าใกล้ขึ้นมาเรื่อย ๆ
“เป้าหมายของฉิงฉันน่าจะเป็นข้า เขาน่าจะมาตามล่าผู้แข่งขัน เจียงหยาง ไม่ต้องเป็นห่วงข้า ไปซะ” สีหน้าของ ตงหลินหยานเซว่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม สายตาของนางแสดงความสิ้นหวังออกมา นางไม่ได้คิดถึงความหวังที่จะรอดเมื่อต้องเผชิญหน้ากับฉิงฉัน คนที่สามารถฆ่าได้แม้กระทั่งผู้ที่อยู่ขอบเขตบรรพกาล
“ไปกันได้แล้ว ! ”
เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วและตะโกนออกมา เขาจั
