บมือของตงหลินหยานเซว่เอาไว้ ก่อนที่นางจะได้ตอบโต้และรีบพุ่งออกไปทันที
ในการเดินทางมายังโลกดวงจันทร์และดวงดาวในครั้งนี้ ทุกคนอาจจะตายได้ แต่เขาไม่อาจจะปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับตงหลินหยานเซว่ ได้เพราะนางคือกุญแจสำคัญว่าเขาจะเข้าไปในหอคอยธาตุแสงได้รึไม่
มือของตงหลินหยานเซว่ทั้งอุ่นและนุ่ม แต่ตอนนั้นเจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลย เขาจับมือของนางไว้แน่นและบินออกไป
เมื่อตงหลินหยานเซว่รู้สึกได้ว่าเจี้ยนเฉินจับมือนาง นางก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเล็กน้อย อารมณ์ของนางสั่นไหวอีกครั้ง
แม้ว่านางจะบ่มเพาะมาสักระยะแล้ว แต่นางก็ไม่เคยแตะต้องผู้ชายแบบใกล้ชิดเช่นนี้มาก่อน
ตงหลินหยานเซว่มองไปที่อีกด้านก่อนจะสลับไปมองที่เจี้ยนเฉิน ตอนที่นางเห็นว่าเจี้ยนเฉินยังคงเพ่งสมาธิกับการหนีและไม่ได้สนใจเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ นางก็ใจเย็นลงได้
“อย่าน้อยเขาก็ไม่เหมือนผู้พิทักษ์คนอื่นที่หนีไป” ตงหลินหยานเซว่คิด สุดท้ายนางก็เปลี่ยนความคิดที่มีต่อเจี้ยนเฉิน นางไม่คิดจะสลัดมือของเจี้ยนเฉินออกด้วยซ้ำ
จู่ ๆ เจี้ยนเฉินก็หยุดพร้อมกับสีหน้าที่บิดเบี้ยว เขาพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าหม่น “อย่างที่คาดเอาไว้ ฉิงฉันมาเพื่อ
