ลงเพื่อเจี้ยนเฉิน แต่ระยะทาง 100 กิโลเมตรก็ไม่ได้ไกลอะไร
ไม่นานพวกขาก็มาถึงในระยะ 20 กิโลเมตรจากจุดที่เขารับรู้ได้ถึงพลังงาน ตอนนั้นเจี้ยนเฉินเริ่มสังเกตท่าทีของ ตงหลินหยานเซว่ แต่เขาก็พบว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ นางไม่ได้รับรู้ถึงพลังงานนั่นเลย
ตอนที่ห่างจากจุดพลังงานไป 3 กิโลเมตร เส้นทางของพวกเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยและเริ่มห่างจากจุดพลังงานมากขึ้นเรื่อย ๆ
เจี้ยนเฉินหยุดโดยไม่ลังเลและพูดขึ้นมา “การเดินทางไปรอบ ๆ โดยไร้จุดหมายแบบนี้ไม่ใช่ความคิดที่ดี พักและวางแผนกันก่อนดีกว่า” เมื่อพูดจบ เจี้ยนเฉินก็ได้ยกเลิกพลังเซียนธาตุแสงรอบตัวและลงไปที่พื้นโดยไม่รอให้ใครได้ออกความเห็น
ผู้พิทักษ์ทั้งแปดคนด้านหลังตงหลินหยานเซว่ต่างก็รู้สึกถึงปัญหา พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินและตงหลินหยานเซว่ ก่อนจะลังเลขึ้นมา พวกเขาไม่รู้ว่าควรจะเดินทางกันต่อตามตงหลินหยานเซว่ไปหรือหยุดแบบเจี้ยนเฉิน
ทั้งแปดคนเข้าใจว่าถึงแม้ตัวเองจะเป็นผู้พิทักษ์ของผู้แข่งขัน แต่พวกเขาก็ต้องปกป้องเจี้ยนเฉิน เนื่องจากซวนจ้านนั้นกล้าพอที่จะปล่อยให้เจี้ยนเฉินเข้ามายังโลกนี้ทั้ง ๆ ที่มีแกนวิญญาณหนึ่งสี
ในโลกดวงจันทร์และดวงดาวนี้ มันมีสัตว์อสูร
