ที่ดุร้ายมากมายหลายตัวอยู่ในขั้นราชาเทพ พวกเขาไม่กล้าจะปล่อยเจี้ยนเฉินทิ้งไว้เพียงลำพัง หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นและรองหัวหน้าหาคนรับผิดชอบเรื่องนี้ มันคงไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะแบกรับได้
แต่ตงหลินหยานเซว่กลับขมวดคิ้วเล็กน้อย นางมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยท่าทีไม่พอใจ ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “มุกต้นกำเนิดธาตุแสงนั้นหาได้ยาก การหามันเจอได้ขึ้นอยู่กับโชค เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าแผนที่ไร้ประโยชน์นั่นจะช่วยในการหามุกต้นกำเนิดธาตุแสงได้ ? ”
“มันดีกว่าเดินทางไปรอบ ๆ โดยไร้จุดหมาย” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นมา เขามองไปรอบ ๆ และพบก้อนหินที่สูงกว่า 10 เมตร ห่างจากจุดพลังงาน 3 กิโลเมตร
เจี้ยนเฉินตาเป็นประกายขึ้นมาและพูดขึ้นว่า “หินก้อนนั้น ข้าจะไปนั่งที่นั่นและคิดหาแผนเพื่อที่เราจะเก็บรวบรวมมุกต้นกำเนิดธาตุแสงได้บ้าง” หลังจากที่พูดจบ เจี้ยนเฉินก็บินตรงไปที่หินนั่นทันที
ตงหลินหยานเซว่อดไม่ได้ที่จะไม่พอใจเมื่อนางเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่สนใจภาพรวมแถมยังทำตามใจตัวเองในโลกดวงจันทร์และดวงดาว ตั้งแต่ที่ความประทับใจที่นางมีต่อเจี้ยนเฉินได้พังทลายลง นางก็มองเขาต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ท่าทีของเจี้ยนเฉินในตอนนี้ทำให้ตงหลินหยานเซ
