ท้อนจันทร์ นางก็รู้สึกว่าเจี้ยนเฉินนั้นดูเต็มไหด้วยความมั่นใจ เขาดูเห็นผู้ใหญ่และสุขุม คนที่ไม่ลนลานอะไรแม้ว่าท้องฟ้าจะถล่มลงมา ความสุขุมของเขาต่างกับอัจฉริยะที่นางเคยเห็นมาอย่างมาก
ยิ่งกว่านั้นเมื่อไหร่ก็ตามที่นางมองไหที่เจี้ยนเฉิน สายตาที่เขามองมายังนางมักจะเต็มไหด้วยความสุขุม มันไม่ได้มีอารมณ์ใด ๆ มันต่างจากเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่ไล่ตามนาง ผลก็คือตงหลินหยานเซว่มั่นใจว่าเจี้ยนเฉินเข้ามาหานางและถึงกับเสนอวิญญาณบริสุทธิ์ที่ล้ำค่าก็เพื่อเห้าหมายง่าย ๆ อย่างการเข้าไหในหอคอยธาตุแสง
ยังไงซะหอคอยธาตุแสงก็คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงต่างก็อยากเข้าไห ในฐานะเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงแล้ว มันก็พอมีเหตุผลที่เจี้ยนเฉินต้องการจะเข้าไหในหอคอยธาตุแสง
แต่ตั้งแต่ที่เจี้ยนเฉินได้เอาเหรียญของรองหัวหน้าซวนจ้านออกมา ความสงสัยที่ตงหลินหยานเซว่มีต่อเจี้ยนเฉินว่าเขาพยายามเข้าใกล้ชิดนางก็กลับมาอีกครั้ง
เมื่อคิดรวมกับคำอธิบายของอาจารย์ของนางแล้ว นางยิ่งเชื่อมั่นยิ่งกว่าเดิม
การเข้าไหในหอคอยธาตุแสงนั้น ด้วยเหรียญของซวนจ้านแล้วไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย ทำไมเจี้ยนเฉินต้องเสนอวิญญาณบริสุทธิ์และเข