้ไร้ความกลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ อนุญาตให้พวกเขาอาละวาดได้ตามใจ
แม้แต่เจี้ยนเฉินก็ถูกหยุดและถูกสอบสวนโดยกลุ่มลาดตระเวนหลายกลุ่ม อย่างไรก็ตามในขณะที่เจี้ยนเฉินเป็นลูกศิษย์ของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง กลุ่มลาดตระเวนตรวจสอบตัวตนของเขาเท่านั้นและไม่ได้สร้างปัญหามากเกินไปสำหรับเขา
เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ไม่เต็มใจที่จะไปล่วงเกินต่อองค์กรระดับสูงใด ๆ บนที่ราบรกร้าง
หลังจากออกจากโรงเตี๊ยม เจี้ยนเฉินเดินไปตามถนนที่วุ่นวาย เขากำผลึกที่มีข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเองและมองไปรอบ ๆ ราวกับว่าเขากำลังมองหาเจี้ยนเฉิน ขณะที่เขามุ่งหน้าออกจากเมืองหลวง
ในไม่ช้าเจี้ยนเฉินก็มาถึงประตูเมือง เขาส่ายหัวด้วยความผิดหวังและบ่น “ มันเต็มไปด้วยผู้คนที่นี่ ดูเหมือนว่าการหาเจี้ยนเฉินนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ข้าควรไปที่เมืองต่อไปเพื่อลองเสี่ยงโชค” ในขณะที่เขาพูดอย่างนั้นเจี้ยนเฉินก็เก็บผลึกและแผ่พลังเซียนธาตุแสงออกมา
ชายวัยกลางคนสองคนเดินตามเขาและเดินตามอย่างต่อเนื่องอยู่ด้านหลังของเจี้ยนเฉิน พวกเขามองไปในทิศทางที่เจี้ยนเฉินหายไป ในขณะที่พวกเขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ
“เจียงหยางคนนี้ช่างโง่เขลาเหลือเกิน เขายังเด็กเกินไป เขามีเพียงแค่แกนวิญญาณ
