หนึ่งสี แต่เขายังต้องการหาเจี้ยนเฉิน เขากำลังฝัน … ”
“เขาไร้เดียงสาเกินไป อย่างไรก็ตามสุดท้ายเขาก็ออกจากเมืองมังกรแล้ว ตามเขาไปกันเถอะ เมื่อเขาอยู่ไกลเพียงพอเราจะลงมือทันที…”
“ข้าได้ยินมาว่าเจียงหยางคนนี้มีความสามารถที่น่าประทับใจมาก มันเป็นเรื่องน่าเสียดายที่เขาไปล่วงเกินนายน้อยซิ่น เขาเหลือเวลาไม่มากนัก…”
ชายวัยกลางคนทั้งสองสื่อสารกันอย่างลับ ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เหาะขึ้นไปบนท้องฟ้า พวกเขารีบตามไปในทิศทางของเจี้ยนเฉินอย่างมั่นใจ
ในเวลานี้เจี้ยนเฉินเดินทางห่างออกมาหลายล้านกิโลเมตรจากเมืองหลวงของจักรวรรดิมังกรสงคราม ขณะที่เขาบินข้ามหนองน้ำที่เน่าเหม็น ชายวัยกลางคนทั้งสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ และเดินเข้าไปหาเจี้ยนเฉินจากทางด้านหน้าและด้านหลัง
“พวกเจ้าเป็นใคร ? ” เจี้ยนเฉิน ‘ตื่นตัว’ ทันที
“เจ้าต้องเป็นเจียงหยางใช่หรือไม่ ? เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเราเป็นใคร สิ่งที่เจ้าต้องรู้ก็คือเจ้าจะต้องตายในไม่ช้า…”
“เจียงหยาง ใครบอกให้เจ้าล่วงเกินนายน้อยซิ่น มีเพียงความตายสำหรับเจ้าเมื่อเจ้าได้ล่วงเกินนายน้อยซิ่น…”
ชายวัยกลางคนทั้งสองหัวเราะเยาะ พวกเขามองเจี้ยนเฉินเหมือนกำลังมองมด
