เร็จรูป
“ถึงเวลานั้น พวกเราไม่เพียงแต่ติดป้ายราคาบนชุดสำเร็จรูปแต่ละชุดเท่านั้น แต่ยังต้องระบุราคาไว้ในสมุดภาพด้วย เพื่อให้ลูกค้าสามารถเลือกซื้อได้โดยสะดวก อ้อจริงสิ พี่เหลียนเอ๋อร์ เงินที่ข้ามอบให้ท่านเพียงพอหรือไม่เจ้าคะ?”
เฉาเหลียนเอ๋อร์รีบตอบ “เพียงพอแล้ว ข้าไปดูร้านผ้ามาทั่วทั้งอำเภอ สุดท้ายก็ตกลงใจเลือกร้านผ้าไว้สองร้าน ร้านพวกนี้ราคาเป็นธรรม ที่สำคัญคือแบบผ้ามีหลากหลายครบถ้วน”
นางรู้ดีว่าตนเองอายุยังน้อย เกรงว่าจะถูกหลอก จึงไม่ได้หวังของราคาถูก หลังจากเดินดูร้านผ้าหลายร้านแล้ว นางก็เลือกร้านใหญ่ๆ ที่มีชื่อเสียงและน่าเชื่อถือเพื่อเจรจาต่อรอง
ครอบครัวของเจียวเอ๋อร์มอบชีวิตใหม่ให้แก่นาง นางจึงทะนุถนอมโอกาสนี้อย่างยิ่งและทุ่มเททำงานอย่างเต็มที่ ไม่ว่าเรื่องใด นางล้วนใส่ใจอย่างละเอียด หากไม่เข้าใจก็จะเรียนรู้ สอบถามอย่างขยันขันแข็ง จนช่างปักผ้าอาวุโสต่างพากันเอ่ยปากชม
ฟางซื่อเอ่ยหยอกล้อ “เหลียนเอ๋อร์ เจ้าอย่าเกรงใจเจียวเอ๋อร์เชียว นางน่ะเป็นเศรษฐินีตัวน้อย หากเงินไม่พอ บอกนางได้เลย!”
อวิ๋นเจียวตั้งใจจะเป็นนายทุนอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่ลังเลที่จะโยนงานทั้งหมดให้เฉาเหลียนเอ๋อร์ แต่ใครจะรู้ว่าการตัดสินใจเช่นนี้ของนาง กลับจุดประกายความมุมานะในหัวใจของหญิงสาวผู้บอ
