้าถึงมา ? ” เจี้ยนเฉินมองดูตงหลินหยานเซว่และถามด้วยความประหลาดใจ
ตงหลินหยานเซว่เลิกคิ้วขึ้นแล้วพูดว่า“ อะไรกัน ? ยอดเขาทะยานเมฆของเจ้าไม่ต้อนรับข้างั้นหรือ ? ”
เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างขมขื่น “เราจะไม่ต้อนรับผู้ท้าชิงทั้งห้าคนได้อย่างไร ? เพียงแต่ว่าเจ้าไม่ได้มาในช่วงเวลาที่เหมาะสมจริง ๆ ”
“จริงหรือ ? ” ตงหลินหยานเซว่ยิ้มจาง ๆ “ แต่ข้ารู้สึกว่าข้ามาในเวลาที่เหมาะสมมาก”
ไป๋หยูซึ่งยืนอยู่อีกข้างหนึ่งก็สับสนเช่นกันเมื่อนางเห็นเจี้ยนเฉินโต้ตอบกับตงหลินหยานเซว่อย่างสบายใจราวกับว่าเขารู้จักนางอยู่แล้ว ไป๋หยูพยายามจินตนาการว่าเจียงหยางศิษย์พี่ของนางได้ไปทำความรู้จักกับหนึ่งในผู้ท้าชิงที่ได้รับการยกย่อง ซึ่งก็คือตงหลินหยานเซว่ได้อย่างไร
มีหลายคนที่หลงรักตงหลินหยานเซว่อย่างมากในหมู่ลูกศิษย์ของยอดเขาอื่น ๆ แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความประสงค์ร้ายและพวกเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินเหมือนเสือ มีความอิจฉาริษยาและความหึงหวงหลากหลายอย่างในสายตาของพวกเขา
การมาถึงของตงหลินหยานเซว่ทำให้นางกลายเป็นจุดศูนย์กลางของความสนใจทันที นางเข้ามาในท่ามกลางสายตาของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงจำนวนมากมายที่ทรงพลังที่มีแกนวิญญาณสี่สี ห้า
