สีหรือหกสีที่มารวมตัวกัน
คนเหล่านี้ทั้งหมดมาเพื่อตงหลินหยานเซว่
“ศิษย์น้องหยานเซว่ ทำไมเจ้าถึงมา…”
“ศิษย์น้องหยานเซว่ เจ้ามาเยือนยอดเขาทะยานเมฆได้อย่างไร ? ด้วยสถานะของเจ้า ยอดเขาทะยานเมฆที่ต่ำต้อยไม่เหมาะกับเจ้าเลย ทำไมเจ้าไม่มาที่ยอดเขาเมฆครามของเรา … ”
“ ศิษย์น้องหยานเซว่ หากเจ้าไม่ว่าอะไร เจ้ายินดีไหมที่จะมาที่ยอดเขาฟ้าคำรามของเรา ท่านผู้นำยอดเขาของเราได้เตรียมสุราที่ยอดเยี่ยมไว้แล้ว…”
…
ในขณะนั้น เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งหมดที่มีแกนวิญญาณสี่สีหรือสูงกว่านั้นได้ส่งคำเชิญไปยังตงหลินหยานเซว่
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินรู้สึกถึงสายตาที่เย็นชาหลายคู่ที่มองมาที่เขาทันทีจากเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงในบริเวณโดยรอบ มันทำให้เขายิ้มอย่างขมขื่นอยู่ภายใน
เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าการมาถึงของตงหลินหยานเซว่จะเป็นคำสาปหรือคำอวยพร
ตงหลินหยานเซว่มองไปที่เหวินเฉิงและพูดอย่างใจเย็น “เจ้าคิดอย่างไรกับข้อเสนอที่ข้าพูดถึงก่อนหน้านี้ ? เจ้าและเจียงหยางสามารถต่อสู้กันได้อีกครั้ง เพื่อที่เจ้าจะได้แสดงให้เห็นว่าความพ่ายแพ้ครั้งล่าสุดของเจ้านั้นเป็นผลมาจากแผนการของกงเจิงซิ่น หรือเจ้าไม่ได้เข้มแข็งเท่ากับเจียงหยาง”
“ถูกต้อง เหว
