ได้รับบาดเจ็บสาหัส
สิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้รับอันตรายทั้งสองนั้นก็เป็นเรื่องธรรมชาติ เพราะพวกเขาคือเสี่ยวจินและเสี่ยวหลิงที่ถูกปีศาจสวรรค์เที่ยงแท้ขังเอาไว้
ปัจจุบันเสี่ยวหลิงและเสี่ยวจินได้ลอยอยู่บนอากาศด้วยการห่อหุ้มของกลิ่นอายปีศาจ ด้านล่างพวกเขาไม่เหลือผืนดินเลย มีแต่หลุมลึกที่เกิดจากการโจมตี
ที่อยู่ตอนนี้มันต่ำกว่าระดับพื้นดินมากนัก
เสี่ยวจินที่กำลังถูกกลิ่นอายปีศาจห่อหุ้มเต็มไปด้วยความตกใจ เขากลายเป็นเหมือนคนโง่งม
“กะ-กะ-เกิดอะไรขึ้น ? ” เสี่ยวจินงุนงงอย่างสมบูรณ์ เมื่อเขามองไปที่หลุมลึก
อย่างไรก็ตามเสี่ยวหลิงไม่ได้รู้สึกเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น นางสัมผัสได้ถึงพลังแห่งการมีอยู่ที่คุ้นเคยอย่างมาก ทำให้ความทรงจำของนางล่องลอย ดวงตาของนางแดงและมีน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้ นางมองไปรอบ ๆ ในความมืดอย่างไร้ประโยชน์และสะอื้น “นายท่าน ท่านอยู่ไหน ? เสี่ยวหลิงรู้ว่าท่านอยู่ที่นี่แล้ว ท่านอยู่ที่ไหน ? เสี่ยวหลิงกลัว อย่าทิ้งเสี่ยวหลิง….”
ราวกับเด็กน้อยที่หลงทาง เสี่ยวหลิงร้องไห้เสียงดัง นางร้องออกมาอย่างเจ็บปวดและรู้สึกได้ถึงความโหยหา
“เสี่ยวหลิงไม่ต้องกลัว นายท่านกำลังจะพาเจ้ากลับมา ตั้งแต่
