วันนี้ไป จะไม่มีใครสามารถทำร้ายเจ้าได้อีกต่อไป” ในเวลานี้เสียงที่อ่อนโยนดังขึ้น ชายวัยกลางคนสวมชุดคลุมสีดำคนหนึ่งปรากฏตัวอย่างเงียบ ๆ ต่อหน้าเสี่ยวหลิง
ไม่มีใครรู้ว่าเขาปรากฏตัวอยู่ที่นั่น มันเหมือนกับว่าเขาอยู่ที่นั่นตลอดเวลา หลอมรวมกับกลิ่นอายปีศาจรอบ ๆ ข้าง ไม่มีใครพบร่องรอยของเขาเลย
อย่างไรก็ตามเมื่อเขามองไปที่เสี่ยวหลิง มันก็เต็มไปด้วยความรักราวกับพ่อมองลูกสาวของเขา พร้อมกับความเจ็บปวดลึก ๆ ซ่อนอยู่
เสี่ยวหลิงร้องไห้ออกมาอย่างดังเมื่อนางเห็นชายวัยกลางคน นางโผเข้ากอดเขาทันทีและร้องไห้เสียงดัง น้ำตาของนางไหลลงมาราวกับสายฝนเพื่อเป็นการระบายความยากลำบากทั้งหมดที่นางพบเจอและสะสมมาตลอดหลายปี
